Μίνι απόδραση στον Πόρο

To περασμένο Παρασκευοσαββατοκύριακο και λίγο από Δευτέρα με βρήκε στον Πόρο, σε ένα διάλειμμα ανάσας και δροσιάς μακριά από την πόλη και τους θορύβους της, κάτι που είχα πολύ μεγάλη ανάγκη, όπως οι περισσότεροι από εμάς, φαντάζομαι που έχουμε ψηθεί καλά ως τώρα στην πόλη!

Ενώ είχα επισκεφτεί και παλιότερα το νησί, αυτό ήταν μόνο για μια μέρα αρκετά χρόνια πίσω και δεν θυμόμουν τίποτα.  Αν και την πρώτη μέρα έμεινα στον Γαλατά και τις επόμενες δύο στον Πόρο, πήρα μια καλή γεύση από το νησί και μπορώ να πω ότι μου άρεσε πολύ!

Στον Γαλατά έκανα μπάνιο στην Αλυκή, παραλία με αμμουδιά μέσα και έξω και οργανωμένη σε ένα κομμάτι της. Είχε πολύ ωραίο περιβάλλον-θέα και μια ευχάριστη έκπληξη: ακολουθώντας ένα δρομάκι πάνω στο λόφο που βρισκόταν στα δεξιά της (όπως κοιτά κανείς τη θάλασσα), βρίσκει κανείς μια ακόμη παραλία, πιο ‘κρυμμένη’ και πιο πέρα άλλο ένα λόφο με μια μαγική θέα να απλώνεται μπροστά του. Η διαδρομή είναι των 7 λεπτών, οπότε αν βρεθείς εκεί, κράτα το στο νου σου.

Στον Πόρο κολύμπησα στο Μεγάλο Νεώρειο (οργανωμένη σε ένα κομμάτι της), που δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε αλλά ήταν μια χαρά, και στο Λιμανάκι της Αγάπης (επίσης οργανωμένη), που απέχει μόλις 7′ περπάτημα από το Μεγάλο Νεώρειο. Το Λιμανάκι της Αγάπης είναι όπως λένε από τις ωραιότερες παραλίες του νησιού και πράγματι τα νερά (ειδικά αν δεν έχουν αράξει σκάφη στο κόλπο) και το σκηνικό σε αποζημιώνουν, καθώς σε κάποια σημεία τα πεύκα φτάνουν μέχρι και μέσα στη θάλασσα, δημιουργώντας την καταλληλότερη σκιά.

Βέβαια θα πρέπει να αναφέρω ότι το απόγευμα της Κυριακής που επιχείρησα να πάω για μπάνιο στην εν λόγω παραλία, πέτυχα ένα πάρτυ με πολύ δυνατή μουσική, ενώ είχαν στηθεί και κάτι πλαστικά ‘παιχνίδια’ μέσα στη θάλασσα με τα οποία διασκέδαζαν οι λουόμενοι. Τελικώς δεν πήγα εκεί καθώς δεν απολαμβάνω έτσι ούτε το μπάνιο μου ούτε το περιβάλλον, ωστόσο πήγα την επόμενη μέρα πολύ νωρίς το πρωί για να κάνω ένα τελευταίο μπάνιο πριν φύγω.

Εκείνο το πρωί έμαθα από έναν άνθρωπο που δούλευε εκεί ότι κάθε Κυριακή γίνεται ένα αντίστοιχο πάρτυ κυρίως με τουρίστες (που ομολογώ ότι ήταν πάρα πολλοί στο νησί) και μαζεύονται κάθε φορά κάπου 250 (!) άτομα. Παρόλο που η παραλία ήταν ακόμη γεμάτη με σκόρπια πλαστικά καλαμάκια από το πάρτυ (τα οποία μαζεύτηαν αργότερα), η θάλασσα ήταν στα καλύτερα της. Πεντακάθαρα τα νερά, ήρεμη. Νομίζω ότι αυτό το τελευταίο μπάνιο πριν την αναχώρηση μου πραγματικά το απόλαυσα περισσότερο απ’όλα.

Θα πρέπει να αναφερθεί ότι στον Πόρο θα βρει κανείς πολύ αξιόλογες ταβέρνες για να φάει, ενώ θα απολαύσει πραγματικά την βόλτα του στα στενά της Χώρας. Η θέα από το Ρολόι είναι υπέροχη, ενώ υπάρχει και η επιλογή του θερινού σινεμά. Προτείνω για value for money σπιτικό φαγητό να επισκεφτείτε την ταβέρνα του Πέτρου στο Μεγάλο Νεώρειο. Έφαγα φανταστική μελιτζάνα ιμάμ, αρκετά νόστιμο μουσακά και ωραιότατα γεμιστά. Όλα ‘σπιτίσια’, κάτι που εκτιμώ πολύ στις ταβέρνες.

Τέλος, αν θέλετε να πιείτε έναν ποτό ή ένα καφέ από ένα μέρος με εκπληκτική θέα προς τη Χώρα, προτείνω να πάτε στην καφετέρια του Poros Image Hotel, γνωστό και ως ‘Ξενοδοχείο Ξενία’, που βρίσκεται κοντά στο Μεγάλο Νεώρειο (σχεδόν 15′ με πόδια). Η καφετέρια σαν καφετέρια δεν λέει πολλά, αλλά η θέα είναι κάτι το μοναδικό. Το Μεγάλο Νεώρειο γενικά είναι μια πολύ καλή επιλογή για διαμονή-η χώρα από εκεί απέχει περίπου 7′ με το αμάξι, ενώ αν μετακινηθείτε με ταξί η χρέωση είναι στα 6 ευρώ.

Συνολικά, ο Πόρος σίγουρα αξίζει για μια μίνι (ή και μεγαλύτερη) απόδραση. Ποιο από τα πανέμορφα νησάκια μας δεν το αξίζει άλλωστε; Αν σκέφτεστε να αποδράσετε για λίγο από την πόλη, μέσα σε μόλις 2,5 ώρες (με το αργό) ή σε περίπου 1,5 ώρα (με το γρήγορο), μπορείτε να βρεθείτε στον Πόρο. Και φυσικά ας μην ξεχνάμε το πιο βασικό: όπου και να πηγαίνουμε, όπου και να βρισκόμαστε, να σεβόμαστε το περιβάλλον και να μην αφήνουμε πίσω τα ‘ίχνη’ μας. Για μένα το καλοκαίρι μόλις ξεκινά και εύχομαι να είναι για όλους μας υπέροχο!

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση