Το θέμα της εβδομάδας: η χαρά

χαρά, μεταδοτική
  1. Το σύντομο αυτό βίντεο, όπου άνθρωποι διαφορετικής ηλικίας απαντούν στην ερώτηση ‘Τι σου δίνει χαρά;’ το βρήκα πολύ χαριτωμένο και γλυκό:

 

2. Δεν θα πω κάτι συγκεκριμένο για το επόμενο βίντεο, καθώς θεωρώ ότι ο τίτλος του ‘αρκεί’ ως μια εισαγωγή για το περιεχόμενό του. Προτείνω να το παρακολουθήσετε όλο.

3. Πρόσφατα τελείωσα ένα από τα πιο ενδιαφέροντα βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ σχετικά με τις νευροεπιστήμες και τον εγκέφαλο, πεδίο το οποίο με ελκύει πολύ και το παρακολουθώ αρκετά. Το βιβλίο ήταν το ‘The brain that changes itself” του Norman Doidge. Σε αυτό παρουσιάζονταν περιπτώσεις ανθρώπων που ξεπέρασαν τον εαυτό τους και τα πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας με τα οποία ήρθαν αντιμέτωποι χάρη στην θέληση, την υπερπροσπάθειά τους και φυσικά, χάρη στην πλαστικότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου (π.χ. διηγείται πώς ένας άνθρωπος που υπέστη ένα πολύ σοβαρό εγκεφαλικό, έμαθε να κινείται και να μιλάει πάλι από την αρχή).

Κουβαλώντας λοιπόν όλο αυτό το δέος για τις δυνατότητες μας, λίγες μέρες πριν έπεσα πάνω σε αυτό το άρθρο, που ασχολείται με το πώς ο πλαστικός μας εγκέφαλος έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει συνδέσεις με τέτοιο τρόπο ώστε να ενισχύεται η χαρά έναντι της θλίψης κλπ. Όπως αναφέρεται σε αυτό, ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει μια προδιάθεση προς τις αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα: εξελίχθηκε έτσι ώστε να αναγνωρίζει και να αποφεύγει την οποιαδήποτε απειλή (κάτι που έκανε τους άλλους ανθρώπους να φαίνονται περισσότερο σαν ανταγωνιστές, παρά σαν συναγωνιστές), ενώ είναι ‘φτιαγμένος’ έτσι ώστε να θυμάται πιο έντονα ένα μεμονωμένο αρνητικό γεγονός, παρά μια πληθώρα από θετικές εμπειρίες. Εξηγεί λοιπόν, πώς μπορεί κανείς αφιερώνοντας έστω και ελάχιστο χρόνο (10′ τη μέρα) να ενισχύει μέσω του διαλογισμού εκείνες τις συνδέσεις που δημιουργούν αισθήματα χαράς και ικανοποίησης. Με τα λόγια ενός νευροψυχολόγου, “οι αλλαγές στη σκέψη μπορούν να αλλάξουν τη φαιά ουσία και το αντίστροφο”. Δώσε λίγο χρόνο στο να κατανοήσεις την δυναμική που μπορεί να έχει αυτή η πραγμστικότητα…

Όπως και να έχει μην ξεχνάς! Η χαρά είναι μεταδοτική! 🙂

Αφήστε μια απάντηση