Η Αθήνα μέσα απο ένα βίντεο…και κάτι λίγες σκέψεις!

Ανακάλυψα αυτό το  video σήμερα, που μου δημιούργησε πολλά ανάμεικτα συναισθήματα για την όμορφη πόλη μου. Aπό συγκίνηση, δέος και αγάπη μέχρι και θυμό και μελαγχολία. Τώρα θα μου πείτε πώς πήγα από το ένα άκρο στο άλλο; Ε, αν αγαπάς την πόλη σου θα με καταλάβεις εύκολα. Γιατί θα της έχεις αδυναμία και ταυτόχρονα θα απογοητεύεσαι αν στο μυαλό σου προσπαθήσεις να την συγκρίνεις με αυτό το ακόμη ‘παραπάνω’ που θα μπορούσε να είναι.

Τα τελευταία χρόνια γνωρίζω όλο και καλύτερα και πιο ουσιαστικά την Αθήνα. Τις αξεπέραστες ομορφιές της, τους πεζοδρόμους της, τα εξαιρετικά της μαγαζιά (κάθε είδους), τις ελκυστικές γωνιές της. Αλλά και τις ασχήμιες της. Τα ανεκμετάλλευτα ή απλά παρατημένα εκείνα μέρη που σε κάνουν να αναρωτιέσαι πώς είναι δυνατόν να είναι έτσι αφημένα και απεριποίητα. Βέβαια η κάθε πόλη έχει τα καλά και τα “άσχημα” σημεία της, είτε εδώ είτε στο εξωτερικό. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα σε πιάνει το παράπονο όταν διακρίνεις τις δυνατότητες και τις προοπτικές αυτής της πόλης και δεν θα σκέφτεσαι πόσα ωραία πράγματα θα μπορούσαν ακόμη να γίνουν! Άλλωστε όλοι ξέρουμε ότι τα περιθώρια “βελτίωσης”  είναι πολλά!

Υπάρχουν τόσες νέες τάσεις και αλλαγές που εξυπηρετούν το περιβάλλον, τον πολίτη, την οικονομία, τον τουρισμό και τέλος πάντων που κάνουν την ζωή σου και την ζωή όλων μας μέσα στην πόλη πιο ανθρώπινη. Πόσο θα ήθελα να την απαλλάξω μονομιάς από τα σκουπίδια της και να την γεμίσω πάρκα, ποδηλατοδρόμους και τόσα άλλα! Αυτές οι αλλαγές ωστόσο δεν γίνονται με κάποιο μαγικό ραβδάκι, αλλά μόνο σταδιακά και με αλλαγές και ζυμώσεις που γίνονται στην καρδιά της ίδιας της κοινωνίας. Κάποιες φορές αρκεί μόνο ένας λίγο διαφορετικός τρόπος συντονισμού, ένας χτύπος σε νέους ρυθμούς για να μεταδοθεί ένας νέος τρόπος σκέψης στις οδικές και μη αρτηρίες ολόκληρης της πόλης αλλάζοντας την όψη της. Και αυτό μαγικό είναι… Συμβαίνει και θα συμβαίνει είτε το αντιλαμβανόμαστε είτε όχι, γιατί οι μεγάλες αλλαγές πολλές φορές έρχονται αργά.

Όπως και να έχει αγαπώ πολύ την πόλη μου. Με τις άκομψες γωνιές της και μη. Γιατί το κάθε τι έχει μια και δυο και παραπάνω όψεις. Και γιατί η αναζήτηση για το καλύτερο δεν σταματάει ποτέ, και είμαστε όλοι τυχεροί να ζούμε εποχές με δυνατότητες. Είμαστε μέρος της ολοκλήρωσής τους ακόμη και να μην το συνειδητοποιούμε. Γιατί αν και εγώ και εσύ και όλοι μας δεν επιβαρύνουμε την πόλη μας και φροντίζουμε για αυτήν όπως και όσο μπορούμε, τότε δεν μπορεί, κάτι “άσχημο” θα γίνει πιο όμορφο και κάτι καλό θα γίνει καλύτερο!

Ε και γιατί τέλος πάντων…look on the bright side of life 🙂 ! Επιτέλους μετά από όλα αυτά, απολαύστε και το περιβόητο videάκι:

 

Αφήστε μια απάντηση