Tα τραγούδια-κόλλημα του μήνα (ως τώρα)

Δεν είμαι σίγουρη πότε ή πώς ξεκίνησε, αλλά είναι σαν να μου συνέβαινε πάντα, το να συνδέω γεγονότα, σκέψεις, πρόσωπα ή περιόδους της ζωής μου με τραγούδια και μουσικές. Παλιότερα πολύ έντονα, μπορεί δηλαδή κάποιο τραγούδι να το είχα συνδέσει με κάτι πολύ συγκεκριμένο, όχι ευχάριστο, και με το που άκουγα τη πρώτη νότα να έβαζα τα κλάματα. Εντάξει, μιλάμε για εφηβεία κυρίως και πολύ νεανικά χρόνια. Ευαίσθητο κορίτσι, ηλικία ό,τι να’ναι, τι να πεις! :P.

Στο θέμα μας όμως, που είναι τα τραγούδια-κόλλημα αυτής της περιόδου! Κάθε λίγο και λιγάκι κολλάω με ορισμένα τραγούδια που είτε μου ‘ρχεται φλασιά και τα ξαναθυμάμαι, είτε είναι φρέσκα και τα ακούω στο ράδιο και μπορεί να είναι από τα mainstream έως…απλά οτιδήποτε!

Και δώστου να τα ακούω ξανά και ξανά και να χορεύω μόνη μου στο δωμάτιο. Ή να μελαγχολώ -εξαρτάται και από το τραγούδι όπως καταλαβαίνετε! Στο αμάξι δε, αν πετύχω στο ράδιο το κομμάτι-κόλλημα δυναμώνω και αρχίζω και κάνω τα δικά μου τα τρελά και σκέφτομαι “Καλά θα με δει άλλος οδηγός και θα του φτιάξω τη μέρα”. Αλλά δε με νοιάζει, οπότε συνεχίζω. Αφήστε που δεν με ακούει κανείς στο αμάξι και φαλτσάρω με την ησυχία μου. Προσεκτικά όλα αυτά, πάντα! Μιας και είναι ευκαιρία, να σημειώσω ότι ΠΟΤΕ δε χρησιμοποιούμε κινητό ενώ οδηγάμε! Άσχετο, ξέρω, τώρα μουσική!

  1. Robbie Williams, πόσο τον αγαπώ αυτόν τον καλλιτέχνη! Λάτρεψα το νέο του τραγούδι, μου φτιάχνει τη μέρα και νιώθω τόσο ευτυχισμένη να τραγουδώ μαζί του “I love my life I am powerful I am beautiful I am free I love my life I am wonderful I am magical I am me I love my life” σε μια περίοδο που όλα αυτά σημαίνουν πράγματα τόσο, μα τόσο ιδιαίτερα για μένα…

2. Why wait to say, at least I did it my way!

3. Αυτό μου έχει κολλήσει λίγο από το προηγούμενο μήνα ομολογώ. Όχι τίποτα τρελό, αλλά το βρίσκω πολύ γλυκό και κάτι μου κάνει τέλος πάντων!

Αυτά είναι τα τρία κυριότερα, αν και το ‘Starboy’ από The Weeknd ft Daft Punk, καθώς και το ‘One dance’ από Drake είναι επίσης τραγούδια-κόλλημα, τα ακούω κυρίως όταν γυμνάζομαι και είναι ό,τι πρέπει!

Χορέψτε, τραγουδήστε, γελάστε με την ψυχή σας, είτε μόνοι, είτε με παρέα! Χαρείτε τις φωνάρες σας, τις κορμάρες σας, τις φιγούρες σας τις χορευτικές! Αμέ σας λέω, τι περιμένετε;! 🙂

Αφήστε μια απάντηση