Η ιστορία της ‘φασουλόπιτας’!

Την εβδομάδα που μας πέρασε επέστρεψα στη δουλειά, πριν ακόμη ανοίξουν τα σχολεία κανονικά, μιας και ο χώρος του σχολείου λειτουργεί ως camp για κάποιες μέρες. Μία από αυτές τις μέρες λοιπόν σκεφτήκαμε με μία συνάδελφο και τα παιδιά να φτιάξουμε κάτι σαν βασιλόπιτα και να κεράσουμε τα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου. Το σχολείο έχει μια συγκεκριμένη πολιτική για τη διατροφή (και είμαι περήφανη γι’αυτό ομολογώ) οπότε προτιμούμε τα γλυκάκια χωρίς ζάχαρη, αλλά με μέλι, χουρμάδες κλπ.

Επειδή λοιπόν το αφήσανε πάνω μου, σκεπτόμενη τι να φτιάξουμε, θυμήθηκα τις εναλλακτικές σοκολατομπουκιές, που είναι κάτι σαν brownies, αλλά με φασόλια! Και υγιεινή και πανεύκολη (βασικό), οπότε γιατί όχι; Φυσικά είχα και την περιέργεια: πώς θα φανεί άραγε σε τόσα παιδιά ένα τόσο εναλλακτικό γλυκό;

Ακολουθήσαμε λοιπόν τη συνταγή (χρειαστήκαμε μόνο ένα μπολ, καθώς είχα φέρει ήδη τα βρασμένα/πολτοποιημένα φασόλια) και διασκεδάσαμε πάρα πολύ με τη διαδικασία: τα πατήματα και τα ανακατέματα, τα αυγουλοχτυπήματα, το υγρό μείγμα που από φασόλια μύρισε σοκολάτα και ‘ρουφούσε’ το αλεύρι, όλα! Ακόμη είχε και ένα ‘μυστήριο’ όλο αυτό, μιας και υπήρχε το “μυστικό συστατικό” που δεν αποκαλύπταμε, αλλά αφήναμε να το μαντέψουν-κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί δοκιμάζοντας το ότι κρύβει μέσα κόκκινα φασόλια! Αντί για κεκάκια, απλά απλώσαμε το μείγμα σε ένα ταψί, για να βγουν και περισσότερα τα κομμάτια.

Τελικώς, φτιάξαμε και προσκλήσεις, μαζευτήκαμε όλοι στο ‘δωμάτιό’ μας (τη τάξη μας) και κεράσαμε όλο το σχολείο, όσους βρισκόμασταν εκεί δηλαδή μιας και δεν λειτουργεί ακόμη κανονικά. Δεν μπορώ να πω ότι ήμουν σίγουρη για το αποτέλεσμα, άσε που δεν είχαμε ζυγαριά και έδινα οδηγίες για τη συνταγή ‘με το μάτι’ χαχα…Προς μεγάλη μου ανακούφιση όμως, άρεσε σε παιδιά και μεγάλους πάρα πολύ και μάλιστα όλα τα παιδιά ζητάγανε και δεύτερο κομμάτι! Μεγάλη η χαρά μου όπως φαντάζεσαι!

Ακόμη και όταν δώσαμε τα στοιχεία (ξεκινά από ‘φ’, είναι φυτό, υπάρχει σε ένα παραμύθι και είναι μαγικό -ο Τζακ και η μαγική φασολιά- κλπ.) και μαντέψαν το ‘μυστικό συστατικό’, δεν πτοήθηκαν καθόλου, οι μεγάλοι μάλιστα παραξενεύτηκαν περισσότερο από τα παιδιά, όπως ίσως φαντάζεσαι!

Διότι για τα παιδιά τα πάντα μπορούν να είναι τα πάντα: το χώμα μπορεί να είναι τρούφα σοκολάτας, όπως φαντάζονταν τα παιδιά όταν αφού φτιάξαμε το γλυκό βγήκαν στην αυλή ενθουσιασμένα για να ‘μαγειρέψουν’. Ένα πορτοκάλι μπορεί να είναι ένας πλανήτης και ένα σκοινί μπορεί να είναι η ουρά ενός φανταστικού ζώου. Γιατί λοιπόν το φασόλι να μην είναι μέρος ενός γλυκού;

Και όχι ενός τυχαίου γλυκού, αλλά μιας ‘βασιλόπιτας’! Την βασιλόπιτα μας την βαφτίσαμε βέβαια ‘φασουλόπιτα’ και είχε και φλουρί φυσικά- το οποίο έτυχε σε μία δασκάλα, αλλά σε όποιον και να τύχει το φλουρί, τι σημασία έχει μπροστά στη νοστιμιά και το μοίρασμα;

Και κάπως έτσι, με την ιστορία της φασουλόπιτας, το 2019 ξεκίνησε με μοίρασμα, γλυκές συναντήσεις, απρόσμενες και ευχάριστες αποκαλύψεις, νόστιμες ανακαλύψεις και μια φρέσκια ματιά, με τη σωστή δόση φαντασίας…και εύχομαι να είναι μια χρονιά με όλα αυτά τα ‘συστατικά’ για όλους μας!

Αφήστε μια απάντηση