Επιθυμίες, ευχές και κάτι παραπάνω για το 2018

Οι φωτογραφίες που πρωτοδημοσίευσα με τη νέα χρονιά στο instagram ήταν για ανοιχτούς ορίζοντες. Σαν αυτούς που θέλω να αγναντεύω τη χρονιά αυτή, κυριολεκτικά ή μεταφορικά. Να στέκομαι μπροστά τους και να λούζομαι από φως και ατέλειωτη θέα. Αυτή τη χρονιά θέλω να δημιουργήσω περισσότερο. Να ακούσω περισσότερο. Να με παινέψω και να με αποδεχτώ περισσότερο. Να χαμογελάσω περισσότερο. Να συναντήσω φίλους πιο συχνά. Να προσέχω την αναπνοή μου και να ελευθερωθώ ακόμη περισσότερο.

Να μη σταματήσω να προχωρώ προς τα εκεί που βρίσκονται όσα επιθυμούν τα μέσα μου. Όπου βγάλει, αρκεί να μη σταματώ να προχωρώ. Να μην συμβιβαστώ, να μην μου αρκεί και να αισθάνομαι εντάξει που αισθάνομαι έτσι, να ονειρεύομαι και να προσπαθώ. Απλά να προσπαθώ για το περισσότερο, κάνοντας μέσα μου τη λιγότερο δυνατόν άσκοπη φασαρία, είτε το καταφέρνω είτε όχι, κατακτώντας την ηρεμία βήμα-βήμα.

Κάθε χρονιά έχει το κάτι περισσότερο, αυτό που σταλάζει αργά αργά πάνω σε όσα ωρίμασαν τον προηγούμενο καιρό λαχταρώντας να χτίσει επάνω τους λίγο παραπάνω. Εκεί, ανάμεσα στο λιγότερο και το περισσότερο βρίσκω ένα μικρό κενό όπου ισορροπώ αρμονικά. Ανάμεσα στη δράση και την αντίδραση, το παλιό και το νέο, ανάμεσα σε αυτό που με σπρώχνει να φύγω μακριά του και σε αυτό που με ελκύει, το ‘ποια είμαι’, το ‘τι θέλω’ και το ‘και τώρα, τι;’ υψώνονται μέσα στη σιωπή πάνω από τον χρόνο, ενώ με κρατούν να συνεχίζω μέσα του.

Το 2017 το αποχαιρέτησα λέγοντας ότι αισθάνομαι/πιστεύω/θέλω να πιστεύω (όπως έγραφα και στη λεζάντα της φωτό στο ίνσταγκραμ- πείτε το όπως επιθυμείτε) ότι το σύμβολο της νέας χρονιάς είναι το παγώνι. To παγώνι έχει θεωρηθεί συμβολισμός για την όραση των πάντων, την αφύπνιση, την διορατικότητα, την πνευματικότητα, την καθοδήγηση, την ομορφιά, την ευσπλαχνία και πολλά ακόμη.

Εύχομαι λοιπόν να δούμε περισσότερο τώρα την συνολικότερη εικόνα των πραγμάτων, εσύ και εγώ και όλοι μας, να είμαστε σε επιφυλακή, παρατηρώντας την ανταπόκριση μας στα εξωτερικά γεγονότα, να στρέψουμε τα μάτια μας στην ομορφιά μέσα μας, να εμπιστευτούμε περισσότερο την καθοδήγηση της Ζωής και να δείξουμε ευσπλαχνία σε όλα τα πλάσματα, ξεκινώντας από τον εαυτό μας.

Και έτσι, μέσα από όλα αυτά, αυτή η χρονιά να να φέρει στον καθένα μας κάτι από αυτό το ‘κάτι παραπάνω’ που κάνει την καρδιά μας να χτυπά από χαρά. Να επιτρέψουμε σταγόνα-σταγόνα, λίγο παραπάνω, όσο μπορούμε και αντέχουμε, να διεισδύσει μέσα μας μέσα από ό,τι αποκαλούμε ‘χρόνο’, το άχρονο, σκάβοντας λίγο ακόμη τις κοιλότητες όπου εναποθέτει τη σοφία του, υψώνοντας τις δυνατότητές μας.

Καλό 2018!

Αφήστε μια απάντηση