Η ‘συνταγή’ για μια καλή διατροφή

Τελευταία έχει τύχει να κάνω αρκετές συζητήσεις σχετικά με τη διατροφή και όλη την υπερπληροφόρηση που υπάρχει γύρω (και) από αυτό το ζήτημα: απόφυγε τη γλουτένη γιατί κάνει κακό, μην τρως το ένα, κόψε το άλλο και πάει λέγοντας.

Μετά από περιόδους όπου έχω πειραματιστεί κόβοντας πάρα πολλά πράγματα από τη διατροφή μου ή και προσθέτωντας άλλα, και αφού έχω αναφερθεί σε διατροφικές επιλογές όπως είναι η χορτοφαγία σε άλλο post, αποφάσισα να συγκεντρώσω αυτά στα οποία έχω καταλήξει ως τώρα και συνιστούν αυτό που θεωρώ τη ‘συνταγή’ για μια καλή διατροφή.

  • Η γλουτένη μπορεί να βλάπτει γενικώς για πολλούς λόγους, όπως και πολλές άλλες τροφές. Άλλωστε ο τρόπος παραγωγής των τροφίμων διαφέρει κατά πάρα πολύ σε σχέση με παλαιότερα και φυσικά το έδαφος, ο υδροφόρος ορίζοντας και γενικότερα το περιβάλλον έχει μολυνθεί σε σημείο που μέχρι και στο αλάτι που τρώμε βρίσκεται πλαστικό (!).

Το βασικό, πέρα και πρώτα από τον αποκλεισμό τροφών ή ότιδήποτε, είναι το μάθει κανείς να ακούει κανείς το σώμα του και τις ανάγκες του. Το σώμα μας είναι και αυτό μέρος των γενικότερων συνθηκών που συνεχώς αλλάζουν και έτσι δεν είναι απαραίτητο ότι θα πρέπει να πάρουμε μια απόφαση εφ’όρου ζωής για μια τροφή που δεν μας κάνει. Ανά περιόδους και αναλόγως με την κούραση, την ηλικία, μια ασθένεια κλπ. προκύπτουν άλλες ανάγκες και για να επέρχεται η ισορροπία θα πρέπει να είμαστε σε επαφή με το σώμα μας ώστε να κατανοούμε ποιες είναι αυτές.

  • Εκτός από αυτό, αν υπάρχει ένα πράγμα που δίνει ‘λύση’σε πολλούς προβληματισμούς γύρω από τη διατροφή, αυτό είναι η έννοια του μέτρου, για το οτιδήποτε. Ό,τι ξεφεύγει σε ποσότητα ή συχνότητα, ενδέχεται να είναι βλαβερό, ακόμη και αν μιλάμε για το ίδιο το νερό.

 

  • Ένας άλλος παράγοντας που παίζει ρόλο είναι και η διάθεση. Ακόμη και να έχω αποκλείσει τη ζάχαρη από τη διατροφή μου και να επιλέγω εναλλακτικές πηγές ‘γλύκας’, όπως το μέλι, δεν θα κάτσω να αναλύσω, εφόσον μπορώ, το αν θα φάω μια κανονική ποσότητα γλυκού – αν θα μου κάνει όρεξη (γιατί πλέον δεν μου κάνει κιόλας για να είμαι ειλικρινής). Η ορθορεξία, ή αλλιώς η εμμονή με τη σωστή διατροφή και τους κανόνες μιας υγιεινής ζωής κλπ., είναι εξίσου επικίνδυνη με το να μην νοιάζεται κανείς καθόλου για το τι βάζει στο σώμα του. Το σημαντικό είναι ποιος είναι ο κανόνας, όχι οι εξαιρέσεις και το να επιλέγω συνειδητά τους ‘κανόνες’ μου, διότι γνωρίζω τι με ωφελεί, τι έχω ανάγκη κλπ.

 

  • Για να κάνει κανείς συνειδητές επιλογές, είναι βέβαια απαραίτητη προυπόθεση το να έχει ‘ανοιχτό μυαλό’ για το οτιδήποτε γύρω από τη διατροφή και να μην έχει μια άκαμπτη στάση ή να απορρίπτει τελείως την πιθανότητα π.χ. να δοκιμάσει εναλλακτικές για τη λευκή ζάχαρη. Το ‘Μια ζωή την έχουμε και αν δεν την γλεντήσουμε’ με βρίσκει σύμφωνη, ωστόσο το όλο θέμα καταλήγει για μένα στο κατά πόσο αναλαμβάνεις την ευθύνη για τον εαυτό σου (και κατ’επέκταση στο πώς συνεισφέρεις στον κόσμο ετούτο γενικότερα). Ακόμη και οι διατροφικές επιλογές είναι θεωρώ ένας δείκτης νοοτροπίας, με την έννοια ότι μπορείς να καταλάβεις πολλά από το πώς κάποιος αντιμετωπίζει τον εαυτό του για το πώς αντιμετωπίζει γενικότερα καταστάσεις.

 

  • Το φαγητό εκτός από καλή διάθεση, θέλει και όρεξη. Πραγματική πείνα και όχι να νομίζεις ότι πεινάς ή να τρως επειδή το φαγητό γίνεται ένας τρόπος να απασχοληθεί το μυαλό και να γεμίσουν άλλου είδους (συναισθηματικά κλπ.) κενά. Αν κάτι τέτοιο συμβαίνει, τότε χρειάζεται άλλους είδους προσέγγιση και αντιμετώπιση. Για όλα ωστόσο υπάρχει λύση και τρόπος.

 

  • Το φαγητό είναι απόλαυση, αλλά δεν είμαι σίγουρη για το πόσο και πώς τελικά απολαμβάνουμε τα πράγματα που θεωρούμε ‘απολαυστικά’. Εννοώντας, δηλαδή, ότι πολλές φορές βιαζόμαστε και δεν παρατηρούμε με μια προσοχή και με μια εκτίμηση (ποιος είπε ότι το να έχουμε φαγητό είναι δεδομένο;) αυτό που τρώμε. Να το μασάμε κάπως πιο αργά ή τέλος πάντων να είμαστε παρόντες εκείνη τη στιγμή με κάποιο τρόπο στην όλη διαδικασία στην οποία μετέχουμε.

Αν και θα ήταν δυνατόν να επεκταθώ και άλλο, νομίζω έχω αναφέρει τα βασικά. Τελευταίο και πολύ σημαντικό βέβαια, είναι ότι το πιο βασικό συστατικό σε ό,τι παράγεται, μαγειρεύεται, καταναλώνεται κλπ. είναι η αγάπη. Το φαγητό θέλει αγάπη, το σώμα μας θέλει αγάπη και φροντίδα και γενικά είναι καλό να έχει κανείς υπόψιν του πως ό,τι επιλέγει κανείς συνειδητά τώρα, αυτό είναι μια επένδυση ανεκτίμητης αξίας στον ίδιο -και αυτό είναι εφ’όρου ζωής.

4 Replies to “Η ‘συνταγή’ για μια καλή διατροφή”

  1. Καλημέρα Πόλα μου. Ωραίο ποστ, με πράγματα που απασχολούν πολλούς από εμάς. Παρατηρώ ότι το να κόβεις εντελώς πράγματα από τη διατροφή σου έχει γίνει και αυτό μόδα και trend και πλασάρεται έμεσα σαν μια επιλογή που εξασφαλίζει καλύτερη υγεία, ευεξία και πολλά ακόμα. Είμαι πολύ σκεπτική απέναντι σε όλο αυτό. Καλή υγεία και ευεξία και χαρά νομίζω εξασφαλίζει περισσότερο η ουσιαστική επαφή και η σύνδεση, όπως άλλωστε λες και εσύ, με τον εαυτό μας, το σώμα μας και τις ανάγκες μας που αλλάζουν και αυτές διαρκώς όπως και εμείς, μεγαλώνοντας, παρά οι αυστηρές περικοπές τροφών μόνο και μόνο γιατί το διαβάσαμε κάπου, το κάνουν τόσοι, ή οτιδήποτε.
    Σε φιλώ <3

    1. Καλημέρα Δανάη μου!Θα συμφωνήσω απόλυτα. Γενικά το οτιδήποτε πλέον μπορεί να γίνει και ένα ‘trend’, λες και είναι έτσι το πλαίσιο της εποχής όπου τα πάντα πλέον μπορούν να εμπορευματοποιηθούν ή να θεωρηθούν μια μόδα όπως λες και εσύ. Έχει και τα καλά του αυτό δεν λέω (είναι και αυτό ένας τρόπος να προβληματιστεί ίσως κάποιος ή να αποκτήσει μια καλή συνήθεια), αλλά γενικότερα όταν λείπει η ‘σύνδεση’ τότε όλο αυτό είναι ένα ‘χαζομαρέ’, αδιάφορο πράγμα χαχα…νομίζω με καταλαβαίνεις…φιλιά πολλά!

  2. Εγώ κρατάω το «να είσαι παρών». Και να μη μασάς: να μασάς! Πολύ σημαντικό για μένα!

  3. Συμφωνώ! Σε σκέφτηκα ότα το ‘γραφα το συγκεκριμένο, ξέρω πόσο σημαντικό είναι για σένα και με ‘χεις εμπνεύσει πολύ σε αυτό (να το προσπαθώ κλπ.)

Αφήστε μια απάντηση