Ξεκαθαρίζοντας τα άχρηστα

Σήμερα ήταν μέρα ξεκαθαρίσματος της βιβλιοθήκης. Το ξεκαθάρισμα με τα ρούχα γίνεται κάθε χρόνο, χειμώνα-καλοκαίρι, αλλά αυτό με τη βιβλιοθήκη είχε πολύ καιρό να γίνει η αλήθεια είναι. Τόσο, που αν συνέχιζε έτσι, στο τέλος θα έφευγα από το σπίτι για να μένανε τα βιβλία! Μια μικρή δόση υπερβολής εδώ, έτσι για να πάρει λίγο γούστο το κείμενο. Και ενώ τα αγαπώ πολύ τα βιβλία μου, δεν αποδείχτηκε τόσο δύσκολο όσο περίμενα να ξεφορτωθώ κάποια από αυτά-ειδικά κάποια φοιτητικά που δεν υπήρχε περίπτωση ποτέ να ασχοληθώ μαζί τους! Ή τουλάχιστον σε αυτή τη ζωή. Που να τα προλάβεις όλα! Και να μην είχες κάτι άλλο να κάνεις να πω εντάξει! Αλλά είναι πάντα τόσα πολλά αυτά που θέλω να διαβάσω, που πάντα τα βάζω νοητικά σε μια σειρά προτεραιότητας που αλλάζει βέβαια μονίμως, αναλόγως τη διάθεση και τις ανάγκες μου.

Να, για παράδειγμα αυτή την εποχή μετά από ένα  χειμώνα με βιβλία πυκνά σε νόημα, διαβάζω μια ‘αμερικανιά’ όπως θα λέγαμε, σαν αυτές τις ταινίες που τις πετυχαίνεις τυχαία στην τηλεόραση κάτι βράδια που γυρνάς κουρασμένος/η και αρχικά μισομουρμουράς ώσπου τελικά την χαζεύεις όλη και σου αρέσει κιόλας. Άλλωστε όπως πολύ συχνά λέω, όλα χρειάζονται! Εξάλλου το συγκεκριμένο βιβλίο μου το έστειλε μια μπλογκοφίλη και έχω ήδη δεθεί συναισθηματικά μαζί του.

Και τελικά πού ήθελα να καταλήξω; Α! Στο ότι είναι ωραίο πράγμα να πετάς πράγματα. Τα ξεκαθαρίσματα αφήνουν πάντα ωραία αίσθηση. Το πιο σημαντικό; Προσφέρεις όσα βιβλία/ρούχα/αντικείμενα κλπ. είναι χρηστικά και δεν τα χρειάζεσαι πια σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη. Ούτως ή άλλως, στην πραγματικότητα χρειαζόμαστε πολύ λίγα πράγματα για να είμαστε καλυμμένοι στο πρακτικό κομμάτι της ζωής μας.

Καθαρίζοντας και ξεκαθαρίζοντας, μου ήρθε στο μυαλό και κάτι που είχα γράψει κάπου δώδεκα χρόνια πίσω (ακολουθεί παρακάτω και ελπίζω δεν διαβάζεται σαν απειλή αυτό). Αν και δεν συνηθίζω να μοιράζομαι πράγματα που γράφω (όσο οξύμωρο και αν ακούγεται αυτό από μια μπλόγκερ), καθώς έχω το σύνδρομο που περνάνε όλοι όσοι γράφουν διάφορα, τουλάχιστον για κάποια περίοδο, και λέγεται ‘Θέε μου-τι-βλακείες-γράφω-προτιμώ-να-χαθώ-παρά-να-τα-διαβάσει-κάποιος’. Αφήστε τα, δύσκολα πράγματα :P. Το αντίδοτο είναι απλό, ένα ‘ποιος νοιάζεται;’ και μερικές φορές χρειάζεται να το εφαρμόζουμε όλοι στη ζωή μας για διάφορα θέματα. Θυμηθείτε: όλα χρειάζονται! Το πότε, πού, πώς, γιατί είναι που κάνουν τη διαφορά.

 

Μεγάλη η μέρα, μεγάλο το δωμάτιο

θα το μπουσουλήσω, να φτάσω τα συρτάρια να τα ανοίξω

 

Τα παράθυρα να φτάσω, τα χέρια μου να ανοίξω,

σε θορύβους και οσμές, να βρω λίγο αλάτι να το γλείψω

 

Να ψηλώσω, τα άχρηστα από κάτω να πετάξω

και ύστερα το περβάζι με λουλούδια να το φράξω

 

Να θεριώσω και να απλώσω, έπειτα με τέτοια θέα όλα μια σταλιά…

για δες τώρα γρήγορα που διέσχισε ο ήλιος τη μέρα, την τροχιά…

 

Επιμύθιο; 1. Προσφέρετε όσα δεν χρειάζεστε και 2. Δεν χρειάζεται πάντα να νοιάζεστε 🙂

 

6 Replies to “Ξεκαθαρίζοντας τα άχρηστα”

  1. Πρόσφατα έκανα και εγώ μια πολύ μεγάλη εκκαθάριση στο σπίτι, δώσαμε, χαρίσαμε, πετάξαμε ρούχα, πράγματα, παιχνίδια κλπ που δεν χρειαζόμασταν πια και μας έφραζαν τους χώρους και τη ψυχή. Πήραμε όλοι τεράστιες ανάσες ανακούφισης από αυτή τη διαδικασία, το αποτέλεσμα και την όλη αίσθηση. Πετώντας (ή δίνοντας, χαρίζοντας κλπ) είναι σα να βγάζεις φτερά και να πετάς!

    1. Πραγματικά, αυτή την αίσθηση σου δίνει! Πολύ το χάρηκα, χαλάλι η κούραση του όλου θέματος!

  2. Εγω μαζι με τα ρουχα που εδωσα,αφησα πισω ολη τη νεοτητα και,ως συνταξιουχα,περασα σε αλλη φαση.πληρης απελευθερωση !οταν το εκανα,σκεφτομουν ποσο καταπιεστικη ειναι η νεοτητα τελικα,μιας που το κυριο χαρακτηριστικο οσων τη βιωνουν ,ειναι να θελουν να αρεσουν και να γινουν αποδεκτοι,φορωντας ,μεσα στα αλλα,και ρουχα του συρμου!!!

    1. Αυτά είναι βρε Δήμητρα! Πετάτε κόσμε! Όσο για τη νεότητα καταλαβαίνω τι λες, όλοι λίγο πολύ νομίζω την περνάμε αυτή την φάση το θέμα είναι να περνάς στο επόμενο στάδιο όταν είναι η ώρα! Η κάθε περίοδος της ζωής, νεότητα, πιο ώριμη κλπ. είναι υπέροχη! Η καταπίεση όπως και όλα έρχονται από το μυαλό μας.

  3. Αχ ειδικά με τα βιβλία έχω μεγάλο θέμα να τα αποχωριστώ! Αλλά καλά τα λες! Ένα ξεκαθάρισμα επιβάλλεται και τελικά είναι ωραία να χαρίζεις!

    1. Σε καταλαβαίνω! Είναι κάποια βιβλία (πολλά) που ξέρω ότι δεν θα μπορέσω ποτέ να αποχωριστώ. Αλλά από την άλλη θέλω να μάθω να πετάω πράγματα, παρά να κρατάω και να γεμίζω το σπίτι με ένα σωρό (έχω μια τέτοια τάση γενικά!). Ευτυχώς το καταφέρνω και αν και σε κάποια κοντοστέκομαι, μετά νιώθω υπέροχα! 🙂

Αφήστε μια απάντηση