Οι μέρες που δεν ήταν «οι μέρες μας»

Αυτές που πιστέψαμε ότι πήγαν χαμένες, ίσως και καλύτερα να μην ερχόντουσαν ποτέ. Αυτές που νιώσαμε αδικημένοι/ες.

Τις μέρες που πήγαν «όλα» στραβά και δεν καταφέραμε να φέρουμε εις πέρας όσα είχαμε σχεδιάσει με το μυαλό μας. Εκείνες που ξυπνήσαμε με νεύρα ή τα αποκτήσαμε κατά τη διάρκειά της και ξεσπάγαμε σε αναίτια κλάματα θυμού και απόγνωσης.

Τις μέρες που η πραγματικότητα πίεζε και πίεζε και πίεζε.  

Αυτές που είχαν μαύρο και ήταν χαοτικές.

Οι μέρες αυτές που λες «Δεν θα τελειώσει ποτέ όλο αυτό».

Αυτές τις μέρες θέλω να ευχαριστήσω. Ήταν και αυτές δικές μου μέρες. Ήταν οι μέρες που έκαναν τις στιγμές μου πιο φωτεινές.

Αυτές οι μέρες είναι οι μέρες που τις ζεις και δυσκολεύεσαι να δεις τις τεράστιες ευκαιρίες που κρύβουν.

Κάθε φορά που θα τις ζω, ξέρω ότι δεν θα είναι εύκολο να διακρίνω την αξία τους τη στιγμή εκείνη. Όσο περισσότερο όμως τις αγκαλιάζω, τόσο περισσότερο μπορώ να αναπνέω μέσα σε αυτές με συμπόνια και αγάπη για τον εαυτό μου.

Γιατί έρχεται η στιγμή που τελειώνουν αυτές οι μέρες, που αρχίζει κάτι άλλο. Ώσπου πάλι ξανά έρχονται αυτές οι μέρες, κρατάνε πιο πολύ ή πιο λίγο, μετά φεύγουν πάλι. Και συνεχίζει να διαιωνίζεται η χαρά και η λύπη και η απόγνωση και η ελπίδα και όλα όσα κάνουν τις μέρες της ζωής μας μοναδικές, όλες δικές μας και όλες μοναδικές.

Όταν δεν είναι οι «μέρες μας» ξεχνάμε ότι όλα τελειώνουν κάποτε και όταν είναι οι «μέρες μας» εύκολα παραβλέπουμε ότι όσα αγνοούμε μπορεί να γίνουν η αρχή για κάτι άλλο.

Και αν είναι κάτι που χρειάζεται την προσοχή μας και την ενέργειά μας, σε όλες μας τις μέρες, δεν είναι ούτε η υπερανάλυση όσων μας συμβαίνουν, ούτε η αγνόησή τους, είναι μονάχα αυτό: η επαφή με την εσωτερικότητά μας, που πάντα γνωρίζει και πάντα προστατεύει.

 

Y.Γ. Μα δεν είναι απίθανο αυτό το χρώμα που έχουν τα λουλούδια της φωτό; Καλό μας καλοκαίρι :)!

 

2 Replies to “Οι μέρες που δεν ήταν «οι μέρες μας»”

  1. πολύ όμορφο κείμενο!
    Χώρος για όλα, τα ‘ωράια’, τα ‘ασχημα’, τα ‘εύκολα’, τα ‘δύσκολα’, όλα χωράνε και χρειάζεται να χωράνε, όλα είναι αυτά που είναι (για αυτό και τα εισαγωγικά στα επίθετα) και αν τα δούμε έτσι ζούμε το ΖΕΝ.
    Χώρος για όλα γιατί όλα από αγάπη ήρθαν και στην αγάπη επιστρέφουν, μαζί τους και εμείς!

    1. Σ’ευχαριστώ Δανάη! Πολύ ωραία το είπες, όλα έχουν κάτι να μας διδάξουν, και αυτό επειδή ακριβώς μέσα σε άλλα ‘από αγάπη ήρθαν και στην αγάπη επιστρέφουν’….

Αφήστε μια απάντηση