Ο μίνι απολογισμός ενός καλοκαιριού

Νάξος, ηλιοβασίλεμα

Μετά από ένα ημίτρελο, βαρύ καλοκαίρι που έφτασε πια στο τέλος του και είχε θρήνο, ανταμώματα, αποχωρισμούς, ένα ταξίδι μόνη, το κλείσιμο μιας εποχής χέρι –χέρι με το ξεκίνημα μιας νέας, προκλήσεις, ρίσκα, ανοίγματα, ένα σπίτι με νέα χρώματα και άλλο αέρα…έφτασε η ώρα που μπορώ να το αφήσω πίσω μου γνωρίζοντας πια με σιγουριά ότι δεν μπορεί να υπάρξει αλλαγή και μετάβαση σε κάτι νέο χωρίς να αφήσεις κάθε σου ασφάλεια ακριβώς τη στιγμή εκείνη που στην πραγματικότητα το ξέρεις ότι είσαι έτοιμος να το κάνεις, αλλά αντιστέκεσαι.

Και νιώθω λίγο λες και αυτά που έγραψα πέρυσι τέτοια εποχή ήταν κάπως προφητικά, για όλα όσα θα ακολουθούσαν σε πολλά κομμάτια της ζωής μου. Λες και αυτό το καλοκαίρι ξέπλυνε πολλά από όσα ήταν έτοιμα να φύγουν και μου θύμισε ότι δεν μπορεί να υπάρξει εμπιστοσύνη χωρίς να ξενιτευτείς πρώτα από ότι θεωρούσες ‘σπιτικό’ σου – με κάθε έννοια.

Όσο και αν το έχεις ανάγκη και όσο και αν το θες, δεν θα έχεις τίποτα από σιγουριά και από ασφάλεια ώσπου να φτάσεις στο καινούριο. Έτσι αυτό το καλοκαίρι ενώ έλεγα δεν θα το κάνω, για πολλούς λόγους, μπήκα σε αυτό το καράβι και το άφησα να με πάει στο ‘απρόβλεπτο’, γιατί εξάλλου όλα απρόβλεπτα είναι και ένα κομμάτι μας το ξέρει κι ας προτιμάμε πολλές φορές ακόμη και εις βάρος μας κάθε είδους προβλεπόμενα. Εκτέθηκα με τρόπους που για μένα ήταν ‘κόκκινες γραμμές’ τα τελευταία χρόνια και στηρίχτηκα σε ένα ‘δεν θα πάει τίποτα στραβά και αν πάει, θα είναι και πάλι όλα οκ’.

Και έτσι λες και έγινε λίγο ανάποδα φέτος και κλείστηκε ένα μικρό φθινόπωρο μες το καλοκαίρι μου, μια εποχή όπου η αντίσταση κάπως μαλάκωσε και άφησα κάποιους από τους ωριμασμένους καρπούς να πέσουν για να βγουν οι νέοι. Με την ελπίδα ότι θα με ακολουθήσει κάτι και από το φωτεινό καλοκαίρι στη νέα εποχή. Γιατί όταν βρίσκεσαι στο σημείο όπου πολλά γίνονται ανάποδα και υπάρχουν μπερδέματα και πράγματα σε αταξία και επιλέγεις να παραμείνεις εκεί περιμένοντας να δεις τι θα γίνει παρά να κάνεις το βήμα πίσω, τότε το πιθανότερο είναι πως όσο το αντέχεις τόσο θα ανοίγεται μια άλλη πόρτα  που θα σε φτάσει ένα δρόμο πιο μπροστά  προς το μέρος για το οποίο προορίζεσαι. Ούτως ή άλλως.

Μερικές φορές δεν είναι το θέμα να επικεντρωθείς στην αντίσταση, ούτε στο ‘άφεμα’, άλλωστε τις περισσότερες φορές μια είναι έτσι και μια αλλιώς, αλλά απλά το να παραμένεις εκεί, παρών, ανεξάρτητα από το κάθε τι, και όταν έρχεται η στιγμή, να επιλέγεις αυτό που γνωρίζεις μέσα σου ήδη. Ετοιμότητα για τη στιγμή ανεξάρτητα από το κάθε τι, και όχι αναμονή για την ετοιμότητα.

One Reply to “Ο μίνι απολογισμός ενός καλοκαιριού”

  1. τι να πω κάθε λέξη σου γραμμένη και μια δική μου εικόνα!

Αφήστε μια απάντηση