Πώς ξεκινώ;

Πώς ξεκινώ να αποκτώ καλές συνήθειες; Πώς ξεκινώ μετά από μια δυσκολία; Πώς ξεκινώ για να επιτύχω τους στόχους μου; Όλα αυτά τα “πώς ξεκινώ” που μερικές φορές φαίνονται ακατόρθωτα. Αυτό το post προέκυψε μετά από μια κουβέντα με μια φίλη και την ευχαριστώ πολύ για την έμπνευση!

1. Ξεκινάς όπου είσαι, με ό,τι εχεις και ό,τι δεν έχεις

Χωρίς προϋποθέσεις, προσδοκίες ή σκέψεις για όσα θα ήθελες ή ευχόσουν να είχες για να ξεκινήσεις. Διότι τίποτε από αυτά δεν υπάρχει στην πραγματικότητα, στο τώρα, άρα το να ξεκινήσεις όπως είσαι, με όσα έχεις και όσα δεν έχεις, είναι η μόνη επιλογή. Αλλιώς δεν ξεκινάς. Αναμένεις κάτι νέο ή αναμοχλεύεις το παρελθόν, ζώντας σε κάθε περίπτωση κάπου αλλού, αλλά όχι στο τώρα.

2. Ξεκινάς απο ό,τι σου είναι πιο προσιτό τώρα, αναλόγως με το τι αποζητάς

Οι μεγάλες αλλαγές, ή μάλλον τα καλά αποτελέσματα τους, δεν έρχονται ποτέ από τη μια στιγμή στην άλλη, αλλά κατακτώνται βήμα-βήμα. Για να είναι όλο αυτό σε ένα ρεαλιστικό πλαίσιο, ξεκίνα όχι μόνο βήμα-βήμα, αλλά με ένα-ένα ή έστω όσα αντέχεις, από όσα θα σε οδηγήσουν εκεί που θες ή τέλος πάντων θα σε προχωρήσουν. Μην τιμωρείς τον εαυτό σου και σε καμία περίπτωση μην τον θεωρήσεις αδύναμο επειδή δεν μπορείς εξαρχής να φτάσεις κάτι που δεν είναι η ώρα του να το φτάσεις. Ξεκίνα με όσα σου είναι πιο προσιτά, όχι αναγκαστικά πιο εύκολα, μερικές φορές άλλωστε ακόμη και τα πιο αδιανόητα απλά μπορούν για κάποιον να γίνουν αφόρητα δύσκολα. Και αυτό είναι εντάξει, αρκεί να ξεκινάς και να μην σταματάς. Αν π.χ. ο στόχος σου είναι να χάσεις κάποια κιλά, βρες εκείνη την μία μικρή αλλαγή που είσαι διατεθειμένος να κάνεις τώρα και ξεκίνα με αυτήν. Έπειτα προχώρα στην επόμενη, μη σταματάς!

3. Προσπαθώντας να μην μεγαλοποιείς αυτό που περνάς

Όσο γίνεται. Όσο μπορείς. Βλέπε τη μεγάλη εικόνα. Κάνε πράγματα που ‘σπάνε’ το μεγεθυντικό φακό του μυαλού σου και σε επαναφέρουν σε μια συνετή, ήρεμη, όσο το δυνατόν, κατάσταση. Μια κατάσταση έξω από τον μικρόκοσμό σου και τα όσα ‘παίζονται’ σε παραστάσεις που ζωντανεύουν στο μυαλό σου. Για το λόγο αυτό, εξέθεσε τον εαυτό σου σε άλλου είδους ερεθίσματα και δες όσο είναι δυνατόν τα όποια θέματα σου στις αλήθινές τους διαστάσεις. Όλα είναι εφικτά -θέλει θέληση, υπομονή, επιμονή και πολλά ακόμη, αλλά δεν θα κατακτηθούν όλα αυτά μονομιάς ούτως ή άλλως. Το θέμα είναι ότι με κάθε βήμα μαθαίνεις και εξασκείσαι.

 

4. Μην αποζητάς φόρμουλες, γιατί εσύ και μόνο και από μόνος σου ήδη έχεις αυτό που χρειάζεσαι

Δεν το έχει κανείς άλλος και τίποτα άλλο έξω από εσένα για σένα. Σε δύσκολες στιγμές γινόμαστε εύκολα επιρρεπείς στο να ‘κρεμιόμαστε’από πρόσωπα ή καταστάσεις. Μονάχα εσύ μπορείς να διανύσεις για σένα τον δρόμο, κανείς άλλος για σένα. Είναι άλλο να λαμβάνεις μια βοήθεια και άλλο να προχωράς με δεκανίκια. Γιατί προχωράς όπως προχωράμε όταν βρισκόμαστε πάνω σε ένα διάδρομο, νομίζεις ότι φτάνεις κάπου αλλά βρίσκεσαι στο ίδιο σημείο και δεν φτάνεις ποτέ.

5. Με ευγνωμοσύνη και εμπιστοσύνη

Ευγνωμοσύνη για όσα έχεις και για όσα δεν έχεις. Να είσαι απλά ευγνώμων για το τώρα και πίστη και εμπιστοσύνη ότι  έχεις όσα χρειάζονται για να ξεκινήσεις με αυτά.

6. Επενδύοντας σε σένα

Βρες χρόνο για βόλτα. Βγες στη φύση. Γράψε τις σκέψεις σου, τους στόχους σου. Διάβασε ένα βιβλίο ή μάθε μια νέα δεξιότητα. Οργάνωσε τη μέρα σου. Αφιέρωσε χρόνο στη φροντίδα του σώματός σου και χρόνο για να κάτσεις σιωπηλός χωρίς να κάνεις τίποτα. Να επενδύεις σε σένα με κάθε σου βήμα.

7. Μην σταματάς να ξεκινάς

Από μία άποψη, το ‘πώς ξεκινώ’ είναι κάτι σαν μια περιττή ερώτηση. Όταν περπατάς δεν ρωτάς ‘πως περπατώ’ –κι αν το ρωτήσεις, αν κάτσεις να το σκεφτείς και να αναλύσεις το περπάτημά σου, τότε ακόμη και αυτό, το περπάτημα σου, θα σου φανεί σαν μια τελείως αλλόκοτη διαδικασία. Θα διαπιστώσεις ότι αν επέμβεις με τη σκέψη σου σε κάτι που ως τώρα έκανες τελείως φυσιολογικά και αυτόματα, ξαφνικά ίσως να μην μπορείς  καν να το κάνεις. Με τον ίδιο τρόπο απλά ξεκινάς. Είναι το φυσιολογικό το να ξεκινάς, να σηκώνεσαι, να προχωράς, να εξελίσσεσαι. Προσπαθώντας και προσέχωντας να μην επεμβαίνει η σκέψη έτσι που να κάνει το ξεκίνημά σου και τα βήματα σου δυσλειτουργικά. Κι ακόμη κι αν αυτό συμβεί, είναι εντάξει, είσαι εντάξει. Ξεκίνα ξανά. Κι αν ξανασυμβεί, ακόμη και στο επόμενο λεπτό, είναι και πάλι εντάξει. Είναι πάντα εντάξει. Αρκεί να ξεκινάς και να μη σταματάς να ξεκινάς, κάθε φορά.

Αφήστε μια απάντηση