‘Σπάζοντας’ τη ρουτίνα- τα φακελάκια και οι 3 ερωτήσεις

Όπως είχα προαναγγείλει στο κείμενο για τα μηνύματα του 2017, σύντομα θα αναφερόμουν σε κάτι παρόμοιο με τα’μαγικά’ (όπως τα είχα αποκαλέσει!) χαρτάκια, το οποίο σχεδίασα για μία από τις πρόσφατες συναντήσεις με πολύ καλές μου φίλες. Λίγες μέρες πριν από τη συνάντησή μας, είχα αγοράσει κάποια απλά μαγνητάκια με μικρά γαντζάκια. Αν και τα είχα πάρει για άλλο σκοπό, μου ήρθε μια ιδέα να βρω κάποιο τρόπο να κρεμάσω από αυτά κάτι που θα είχε μια σημασία για την καθεμία για τη νέα χρονιά που πλησιάζει.

Έτσι, βρήκα κάποια διαφανή φακελάκια που είχα κάπου στο γραφείο, τους έκανα μια τρύπα και από εκεί πέρασα σκοινάκια από τα οποία τα κρέμασα στα γαντζάκια σχηματίζοντας ένα φιογκάκι. Μέσα στα φακελάκια έκλεισα μικρά χαρτάκια, το καθένα από τα οποία περιείχε 3 ερωτήσεις, ίδιες για όλες. Στη συνάντηση μας κουβάλουσα αυτά, και τον αντίστοιχο αριθμό από στιλό, προκειμένου να γράψουμε επιτόπου μια σύντομη απάντηση στις ερωτήσεις και ύστερα να αποκαλύψουμε τις απαντήσεις μας, όποιες θέλαμε και αν θέλαμε, και να συζητήσουμε γύρω από όλο αυτό. Οι ερωτήσεις  ήταν οι εξής:

1. Μια ‘μαγική’ δύναμη που θα ήθελα να αποκτήσω το 2018 είναι…

Κάτι μέρες πίσω, αναλογιζόμουν ότι πολλές φορές γίνεται αυτή η ερώτηση και οι συνήθεις απαντήσεις περιλαμβάνουν πράγματα όπως “Θα’θελα να ήμουν αόρατος/η” ή “Θα’θελα να διαβάζω τις σκέψεις των άλλων” κλπ., πράγματα δηλαδή που δεν γίνεται να συμβούν στην πραγματικότητα ή…μήπως τελικά γίνεται;

Γενικά πιστεύω ότι τα πάντα συμβαίνουν, απλά όχι πάντα με τον τρόπο που τα περιμένουμε ή όχι από το επίπεδο που τα αντιλαμβανόμαστε μια δεδομένη στιγμή. Ακόμη, θεωρώ ότι τις περισσότερες φορές, αν όχι πάντα, έχουμε ήδη αυτή τη ‘μαγική’ δύναμη που θα θέλαμε να είχαμε. Ωστόσο είτε την έχουμε ανακαλύψει, είτε δεν την συνειδητοποιούμε καν, θέλει εξάσκηση.

Έτσι, το “Θα ήθελα να διαβάζω τις σκέψεις των άλλων”, μπορεί απλά να μετουσιωθεί σε ένα ‘μεταμορφώνομαι σε έναν πολύ καλό ακροατή/παρατηρητή κλπ. και το εξασκώ σε τέτοιο βαθμό, που οξύνω την διαίσθησή μου, την ενσυναίσθηση και την αντιληπτικότητά μου ώστε ναι…ίσως και τελικά να ‘διαβάζω’ τις σκέψεις των άλλων…’. Νομίζω το νόημα το πιάσατε. Όπως και να έχει, ας προχωρήσω στο 2!

2. Με μια λέξη ένα συναίσθημα που θα ήθελα να βγάλω από μέσα μου περισσότερο τη χρονιά αυτή…

Να ‘βγάλω’ δηλαδή να ‘αποβάλλω, να διώξω’ ή να ‘εκφράσω, να αγκαλιάσω’; Η ερμηνεία για τον καθένα παραμένει ανοιχτή, και από αυτήν εξαρτάται και η απάντηση του. Ό, τι νιώθει ο καθένας, ό, τι και όπως του βγει, ό,τι έχει ανάγκη.

3. Θέλω…

Αφενός ο χώρος στο χαρτάκι είχε αρχίσει να τελειώνει (χαχα!), αφετέρου ήθελα κάτι σύντομο. Οπότε προέκυψε αυτή η ερώτηση: τι είναι αυτό που θέλεις από το 2018;

Η συμφωνία ήταν το μαγνητάκι να τοποθετηθεί σε κεντρικό σημείο, στο ψυγείο για παράδειγμα,  και ανά διαστηματα να  το κοιτάμε για να μας υπενθυμίζει ‘κάτι’. Στο τέλος της χρονιάς, επίσης θα ανατρέξουμε σε αυτό.

Η αλήθεια είναι ότι μια δραστηριότητα σαν την παραπάνω, θα λειτουργήσει διαφορετικά σε κάθε άνθρωπο και σε διαφορετικούς κύκλους ανθρώπων, αλλά η ουσία παραμένει ότι υπήρξε κάτι διαφορετικό και το διαφορετικό πάντα κάνει ‘κάτι’: σε ξυπνά, σε βάζει σε άλλη διάθεση, σου μαθαίνει, σε ενθουσιάζει!

Μπορεί να είναι κάτι εξαιρετικά μικρό, αλλά αυτή η ελάχιστη επαφή με αυτή τη γεύση από κάτι ‘άλλο’, διαφορετικό από όσα έχεις συνηθίσει, αφήνει στο πέρασμά της, όσο και όπως, το μήνυμα ότι η πραγματική ρουτίνα, αυτή του μυαλού, είναι και αυτή ευάλωτη.

 

 

2 Replies to “‘Σπάζοντας’ τη ρουτίνα- τα φακελάκια και οι 3 ερωτήσεις”

  1. Υπέροχη δραστηριότητα για…μεγάλους! Μα που τα σκέφτεσαι γλυκιά Πόλα;!

    1. Σε ευχαριστώ πολύ Σοφία! Αυτή είναι η ερώτηση που κάνω από μέσα μου και για δικά σου post χαχα…! <3

Αφήστε μια απάντηση