Είμαστε όλοι δημιουργοί

Κατά καιρούς με πιάνω να αναλογίζομαι συνεχώς το νόημα πίσω από τα λόγια κάποιου, είτε επειδή θα ‘κουμπώνει’ απόλυτα με την φάση στην οποία θα βρίσκομαι σχετικά με κάποιο ζήτημα ή τη ζωή μου γενικότερα, είτε επειδή γενικότερα με κάποιο τρόπο θα με βοηθάει. Θέλησα να μοιραστώ μαζί σας κάποια λόγια που με συντροφεύουν το τελευταίο διάστημα και με κάποιο τρόπο συνδυάστηκαν στο μυαλό μου και με ένα ρητό, την ύπαρξη του οποίου έμαθα πέρυσι και τα παρακάτω λόγια μου το θύμισαν:

To complain is always nonacceptance of what is. It invariably carries an unconscious negative charge. When you complain, you make yourself into a victim. When you speak out, you are in your power. So change the situation by taking action or by speaking out if necessary or possible; leave the situation or accept it. All else is madness.

Eckhart Tolle

(Δεν τόλμησα να το μεταφράσω, καθώς δεν ήθελα να αλλοιώσω άθελά μου κάτι από το νόημά του)

Πέρυσι λοιπόν είχα διαβάσει ένα άρθρο που μου είχαν στείλει και είχε δημοσιευτεί στη New York Times και θα το βρείτε εδώ.  Το κείμενο ήταν αφιερωμένο στον Dr. Unschuld, κορυφαίο γνώστη της Κινεζικής θεραπευτικής πρακτικής. Από το κείμενο είχα κρατήσει στο μυαλό μου την αναφορά στο κινεζικό ρητό «wo ming zai wo, bu zai tian» (ναι, ok), που σημαίνει «η μοίρα μου βρίσκεται μαζί μου, και όχι στον ουρανό». Έχει ενδιαφέρον να διαβάσετε στο κείμενο μέσα από ποιες συνθήκες ‘γεννήθηκε’ το ρητό αυτό.

Τα παραπάνω λόγια και αυτή η μικρή αυτή φράση, μεταφέρουν ανάμεσα σε άλλα και ένα κοινό μήνυμα, ή τουλάχιστον αυτός ήταν ο λόγος που τα συνδύασα στο μυαλό μου.  Βοηθάνε με τον τρόπο τους να συνειδητοποιήσεις ότι έχεις την δύναμη να αλλάξεις καταστάσεις,να τις επηρεάσεις. Να διαμορφώσεις την πραγματικότητα, ίσως διαμορφώντας τον τρόπο που την ερμηνεύεις  μέσα σου. Όπως και να έχει, δεν είσαι θύμα, είσαι δημιουργός.

Το συνειδητοποιείς και από κει και πέρα αρχίζει μια άλλη, νέα ζωή. Η μοίρα μου μπορεί να ‘βρίσκεται’ μαζί μου και ταυτόχρονα και στον ουρανό, με την έννοια ότι δεν καθορίζεται απλά και μόνο από εμένα, αλλά είναι πολλά που παίζουν ταυτόχρονα κάποιο ρόλο. Μπορεί όχι, ο καθένας είναι ελεύθερος να διαλέξει πώς θα το δει. Όπως και να έχει, το ζήτημα είναι ακριβώς αυτό:  οι διαστάσεις ελευθερίας που έχουμε μέσα στο πλαίσιο των σκέψεων και των δράσεών μας, είναι πολύ πιο ευρείες από όσο ίσως πιστεύουμε.

Με αυτή την συνειδητοποίηση ανοίγονται δυνατότητες που πριν δεν αντιλαμβανόμασταν καν ότι υπήρχαν. Επειδή το πιστεύω αυτό, πιστεύω και στο βάρος που έχουν τα λόγια και οι πράξεις μας. Στο πόσο μπορούν να συμβάλλουν ή όχι στη διαμόρφωση μιας πραγματικότητας προς όφελος μας ή προς το όφελος όλων μας. Η δύναμη και το εύρος που μπορεί να λάβει η δημιουργικότητά μας είναι και ο λόγος που πιστεύω ότι μικρές πράξεις καλοσύνης και ένας λόγος αποδοχής ή ενθάρρυνσης μπορεί να επιφέρει μεγάλες αλλαγές.

Δεν χρειάζεται καν κάτι ‘σπουδαίο’. Αυτό που για μας θεωρείται μικρό, μπορεί κάποιος άλλος να το έχει τόσο ανάγκη, που να αποτελέσει αφορμή για να πραγματοποιηθεί μια στροφή μέσα του, ένα ΄κλικ΄. Μπορεί με κάτι ‘μικρό’ να δημιουργηθεί μια σειρά από ευτυχή γεγονότα (ή και το αντίθετο), ακριβώς όπως ένα τόσο δα πετραδάκι πέφτοντας στο νερό δημιουργεί έναν μικρό κυματισμό που εξαπλώνεται και μεγαλώνει.

Μπορείς και μπορώ και μπορούμε να αλλάξουμε μια κατάσταση, να την αφήσουμε ή να την αποδεχτούμε. Οτιδήποτε άλλο είναι πράγματι μια τρέλα! Είμαστε όλοι δημιουργοί. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που οραματίζομαι έναν κόσμο γεμάτο καλοσύνη και αγάπη. Μια καλή σκέψη ή μια καλή πράξη είναι ίσως ένα απειροελάχιστο λιθαράκι στο χτίσιμο αυτής της άλλης πραγματικότητας, αλλά τι γίνεται όταν αυτό το λιθαράκι το βάζεις και εσύ και εγώ και όλοι μας;

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση