Εσένα, ποια είναι η δική σου στάση ζωής;

Ένα από τα πράγματα που άρχισα να συνειδητοποιώ τα τελευταία χρόνια, είναι ότι όταν άκουγα, διάβαζα για ‘στάση ζωής΄ δεν καταλάβαινα στην πραγματικότητα τίποτα. Βέβαια, νόμιζα ότι καταλάβαινα ή έστω ότι ήμουν κάπως κοντά. Όχι ότι δεν έπιανα το νόημα της φράσης, αλλά να, νόμιζα ότι είχα μια κάποια ‘στάση ζωής’ και εγώ. Δεν με είχε απασχολήσει και ιδιαίτερα μπορώ να πω. Ε, δεν είχα.

Δεν είναι όμως κάτι που δεν αποκτιέται. Διαμορφώνεται και εξελίσσεται ακριβώς μέσα από την πορεία της ζωής μας. Λεπτό προς λεπτό. Γι’ αυτό ακριβώς είναι πολύ εύκολο π.χ. να περάσει ολόκληρη τη ζωή του κάποιος χωρίς να καταλάβει ποτέ ότι την έζησε μίζερα, ‘αμυντικά’. Λέγοντας ‘αμυντικά’ εννοώ κάποιον που συμπεριφέρεται μονίμως με τέτοιο τρόπο, σαν να απειλείται από όλους και όλα, λες και ο κόσμος είναι ένα επικίνδυνο μέρος που κάτι θέλει από αυτόν, συνέχεια σαν κάτι να του ζητάει. Το έχετε παρατηρήσει αυτό σε ανθρώπους; Έχετε νιώσει ποτέ οι ίδιοι έτσι; Τα πάντα ξεγλιστρούν πολύ εύκολα. Ο χρόνος ήταν και τώρα δεν είναι.

Όλοι κατά καιρούς νιώθουμε ‘κάπως’, ό,τι και να σημαίνει αυτό. Ωστόσο αυτό το κάπως πρέπει να κυλήσει μέσα μας ελεύθερα, ώσπου να κάνει την πορεία του και να σβήσουν τα χνάρια του ήρεμα πίσω του. Διαφορετικά, αν πετρώσει μέσα μας, μας ακινητοποιεί σε όλα τα επίπεδα και τελικώς μας ρουφάει. Σε αυτή την περίπτωση, έχουμε ταυτιστεί τόσο πολύ με αυτό, που πλέον είμαστε αυτό. Η στάση ζωής που αποκτάμε τότε, ασυνείδητα, είναι αυτό. Δεν την έχουμε επιλέξει εμείς, αλλά κάτι άλλο την επέλεξε για εμάς.

Η στάση ζωής αποκαλείται ‘στάση’ αλλά δεν σχετίζεται καθόλου με στασιμότητα. Μονάχα με ροή, ελευθερία, κίνηση, ενέργεια.

Ωστόσο σχετίζεται με το πώς στέκεσαι εσύ εσωτερικά απέναντι στον εαυτό σου, στους άλλους, στον κόσμο όλο. Πώς συμπεριφέρεσαι στον εαυτό σου; Πώς του μιλάς; Πώς συμπεριφέρεσαι στην οικογένειά σου, στους φίλους σου, τους συναδέλφους σου, τους περαστικούς στο δρόμο; Πώς συμπεριφέρεσαι στα ζώα, τα φυτά; Πόσο συχνά λες ‘ευχαριστώ’ σε ανθρώπους, στη ζωή;

Ακόμη σχετίζεται με το πώς στέκεσαι σωματικά. Καμπουριάζεις ή ‘μαζεύεσαι’ συχνά; Πόσο συχνά; Πόσο συχνά σηκώνεσαι το πρωί και τεντώνεσαι όλο ευχαρίστηση; Πόσο συχνά ανοίγεις τις πλάτες σου και παίρνεις βαθιά ανάσα; Πόσο συχνά προσέχεις την αναπνοή σου; Πώς αναπνέεις;

Με λίγα λόγια εσένα, ποια είναι η στάση ζωής σου;

 

 

Αφήστε μια απάντηση