Εμφανές ή όχι, ένα τραύμα θέλει θεραπεία

Όταν αρρωσταίνουμε, όταν κάποιο μέλος του σώματος μας παθαίνει κάτι και δυσκολευόμαστε να κινηθούμε κλπ., τότε μας επιτρέπεται να πάρουμε άδεια από τις δουλειές μας, το να μείνουμε σπίτι ξάπλα να ξεκουραστούμε ακούγεται το πιο λογικό, φίλοι/γνωστοί/συνάδελφοι μας παροτρύνουν να πάρουμε το χρόνο μας και εύχονται “καλή ανάρρωση” -και έπειτα επιστρέφουμε στην κανονικότητα της ζωή μας, που είναι σε τόσο μεγάλο μέρος της το να κάνουμε.

Να είμαστε παραγωγικοί, να ολοκληρώνουμε τις καθημερινές υποχρεώσεις της εργασίας μας -αύριο μας περιμένουν άλλες. Είναι καλά το σώμα μας, άρα πρακτικά είμαστε λειτουργικοί, παραγωγικοί. Ο διεκπαιρεωτικός νους μιας κοινωνίας που τρέχει να προλάβει και να κάνει, κατανοεί πολύ πιο εύκολα την διαδικασία, τον χώρο και τον χρόνο που χρειάζεται για να επανέλθει κάτι που αφορά την σωματική υγεία, αλλά όχι τη ψυχική.

Αλλά το να πάρουμε χρόνο για κάτι που μας προκαλεί ψυχικό πόνο, το να μας επιτρέπουμε να είμαστε, όχι απλά να κάνουμε, δεν θα πει μένουμε πίσω, χάνουμε χρόνο ενώ η ζωή προχωρά, ούτε ότι είμαστε αδύναμοι. Θα πει όλα τα αντίθετα. Θα πει πως έχουμε το θάρρος, τη δύναμη και τη θέληση να επεξεργαστούμε ό,τι μας συμβαίνει αντί να το “θάψουμε”-και είναι ο μόνος τρόπος να προχωρήσουμε χωρίς να το κουβαλήσουμε τελικώς με έναν τρόπο που βλάπτει εμάς (και έτσι σίγουρα και άλλους) και να μεταμορφωθεί αυτό σε κάτι νέο που θα μας εξελίξει, φέρνοντας μας πιο κοντά στην αλήθεια μας.

Εμφανές ή όχι, σωματικό ή μη, ένα τραύμα θέλει θεραπεία. Πώς θα βρεθεί η ισορροπία χωρίς την ελευθερία να πράττουμε αλλά και να είμαστε όπως έχουμε ανάγκη;

Και αυτές είναι απλά κάποιες σκέψεις πριν την αρχή της εργάσιμης εβδομάδας, που προέκυψαν από συζητήσεις του σουκού, ως υπενθύμιση πως η κούραση και η ξεκούραση έχουν πολλά πρόσωπα, πως δεν είναι ανάγκη ούτε το λογικό το να είμαστε πάντα το ίδιο παραγωγικοί και πως το πραγματικά υγιές είναι το να στεκόμαστε με την αλήθεια μας και το να επιτρέπουμε και στους άλλους να είναι αληθινοί. Κι αν το έχεις ανάγκη, ελπίζω να ξέρεις πως είναι οκ και δικαίωμά σου να παίρνεις το χρόνο σου για όλα όσα δεν φαίνονται. Κι αν τον αξιοποιήσεις θεραπευτικά, θα σου επι(σ)τρέψει ευδαιμονία 🙂 Αυτά, έκλεισα βρε, καλή βδομάδα✌

Photo by Karsten Winegeart on Unsplash

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *