Κάποια πολύτιμα διδάγματα του 2018

1. Περίμενε.

Κάποια από αυτά που επιθυμούμε δεν θα τα έχουμε ποτέ ή ίσως δεν θα μπορέσουμε ποτέ να τα κάνουμε, αλλά κάποια άλλα απλά θέλουν το χρόνο τους και θα γίνουν. Απλά ίσως όχι όταν εμείς νομίζουμε ότι χρειάζεται να γίνουν. Χρειάζεται υπομονή. Μερικές φορές μάλιστα γίνονται χωρίς καν να βάζουμε συνειδητά τόσο κόπο όσο πιστεύουμε ότι απατείται ή μάλλον, όταν εκτός από τον κόπο μας, αναγνωρίζουμε ακόμη ότι είμαστε άξιοι για να μας συμβεί, δείχνουμε εμπιστοσύνη ότι κάτι άλλο ‘ξέρει’ για εμάς και μας φροντίζει και… χαλαρώνουμε. Την χρονιά αυτή χαλάρωσα λίγο παραπάνω σε πράγματα που με δυσκολεύουν.

2. Μερικές φορές δεν χρειάζεται να κάνεις περισσότερα, αλλά λιγότερα.

Και αυτό μερικές φορές είναι το καλύτερο που έχεις και μπορείς να κάνεις. Τις περισσότερες φορές πιστεύουμε ότι θα πρέπει να προσπαθήσουμε περισσότερο για κάτι, να δουλέψουμε παραπάνω ώρες, να σκεφτούμε παραπάνω, να είναι όλα πιο πολύ, πιο πάνω από ό,τι κάναμε ως τώρα. Η χρονιά αυτή μου δίδαξε ότι δεν είναι το ‘παραπάνω’ πολλές φορές αυτό που χρειάζεται, αλλά το λιγότερο.

3. Άστο να φύγει.

Το 2018 ήταν μια χρονιά που ‘άφησα’ να κλείσουν σημαντικοί κύκλοι της ζωής μου και προσπάθησα γενικότερα να αποδεχτώ καταστάσεις και να τις ‘αφήσω’ ως έχουν, χωρίς να στέκονται σαν κάποιου είδους εμπόδιο για πράγματα που θέλω να κάνω. Οπότε με αυτό το κάπως άχαρο τίτλο – “Άστο να φύγει”- δηλώνεται ένα ακόμη σημαντικό μάθημα του 2018: συνήθως ο ‘μπαμπούλας’ που μπορεί να κρύβεται μέσα σε αναμνήσεις, σκέψεις ή οτιδήποτε είναι μικρότερος από όσο πιστεύουμε ή νιώθουμε και αν αφήσουμε την πόρτα λίγο ανοιχτή, μπορεί να τρυπώσει τελικά σαν ένα μυρμηγκάκι και όχι σαν κάποιο θεόρατο τέρας (ακόμη και αν στην αρχή μας φανεί διαφορετικά και αρχίσουμε να ουρλιάζουμε πανικόβλητοι χαχα…).

4. Ξεκίνα όπως μπορείς και όπως είσαι, αλλά ξεκίνα το.

Κάτι που έχεις αφήσει ως απωθημένο, κάτι που δεν πίστευες ή δεν πιστεύεις ακόμη και τώρα ότι μπορείς να το κάνεις-δεν έχει σημασία-, απλά ξεκίνα το! Αυτή τη χρονιά ξεκίνησα πράγματα που επιθυμούσα ή είχα ανάγκη βαθιά μέσα μου εδώ και χρόνια και μάλιστα το πόσο ‘δυνατό’ ήταν όλο αυτό, το ανακάλυψα αφού μπήκα στη δράση. Επομένως αν υπάρχει μέσα σου κάτι που σε ‘γαργαλάει’ δίχως σταματημό, μην το αγνοείς. Και ελπίζω στα επόμενα χρόνια σε κάποιο άλλο αντίστοιχο post, να σου πω πού με έβγαλε όλο αυτό!

5. Να είμαι πιο ανοιχτή στις αλλαγές.

Σε μια χρονιά που αλλάζουν πολλά από όσα είχες συνηθίσει χρόνια τώρα, δεν μπορείς παρά να μάθεις να φοβάσαι λιγότερο τις αλλαγές. Βγήκα έξω από τη ζώνη ανεσής μου σε πολλά πράγματα και τόλμησα-ναι μπορώ να πω με μεγάλη μου χαρά ότι αυτή τη χρονιά τόλμησα πράγματα.

6. Δείξε μια κάποια εμπιστοσύνη…

Στον εαυτό σου, στη ζωή, σε όλα…Κάθε χρονιά καταλήγω σε αυτό το ‘δίδαγμα’ η αλήθεια είναι. Έχεις πολλά να μάθεις. Πολλά να ‘δείξεις’. Χρειάζεται μια εμπιστοσύνη, σε όλα.

Κάποια μόνο από τα διδάγματα της χρονιάς που σύντομα τελειώνει…2018, ήσουν, παρά τις προκλήσεις σου, μια πολύ καλή χρονιά. Η καλύτερη των τελευταίων ετών. Και είμαι τόσο ευγνώμων για αυτό!

Photo by Nerdy Rockson on Unsplash

3 Comments

  1. St-εὖ-anos Δεκέμβριος 30, 2018 at 6:36 πμ

    Πόλα πραγματικά απολαμβάνω τις δημοσιεύσεις σου, αν και ακόμα δεν τις έχω διαβάσει όλες. Θαυμάζω το θάρρος σου και την ικανότητα σου να μοιράζεσαι απροκάλυπτα τις ενδόμυχες σκέψεις σου και αναζητήσεις σου! Αυτή η εξωτερίκευση επέρχεται σε ένα άτομο μέσω δύο κυρίων οδών. Η πρώτη -και συνηθέστερη- είναι μέσω έντονων συναισθηματικών καταστάσεων, που όμως θα επηρέαζαν το ύφος αλλά και το περιεχόμενο του γραπτού του λόγου κάτι το οποίο δεν φαίνεται να συμβαίνει στα δικά σου κείμενα. Το δεύτερο είναι απόρροια εσωτερικής γαλήνης. Υπάρχουν βέβαια και φορές που κάποιος θα βαδίσει και τις δύο οδούς για να καταφέρει να φτάσει στην δεύτερη κατάσταση. Όπως και να ‘χει, συγχαρητήρια! Το να τα βρεις με τον εαυτόν σου είναι δύσκολα επιτεύξιμο και ταυτόχρονα παραμένει από τα πιο σημαντικά προαπαιτούμενα προς την ευδαιμονία.

    Όπως ανέφερες και παραπάνω ένα άλλο είναι η υπομονή. Και η υπομονή είναι αρετή. Θα πρέπει να μάθουμε να ονειρευόμαστε και να υπομένουμε. Να προσπαθούμε μακρυχρόνια για τα όνειρα μας εάν αυτά το απαιτούν, αλλά και να αρκούμαστε στο ταξίδι της προσπάθειας όταν αυτή αποτυγχάνει.

    Εν συνεχεία σύστησες στους αναγνώστες σου να μην πηγαίνουν πάντα για τα πολλά ή να μη δρούν πάντα με υπερπροσπάθεια γιατί υπάρχουν φορές που τα λίγα είναι καλύτερα, και ακόμα, υπάρχουν φορές που το σύμπαν δρα από μόνο του και φτάνει σε σημείο να εξυπηρετεί προσωπικές ανάγκες και θέλω. Παρατήρησα ότι κάτι τέτοιο συμπίπτει και με την αρχαιοελληνική ρήση «Ουκ εν τω μεγάλω το ευ κείμενον είναι, αλλά εν τω ευ το μέγα» συνήθως παραφρασμένο ως «Ουκ εν τω πολλώ το ευ», που μεταξύ άλλων σημαίνει ότι το μεγαλείο αντικατοπτρίζεται από την ποιότητα και όχι την ποσότητα.

    Επίσης μου έφερε στο μυαλό την θρησκευτική αντίληψη για το Κάρμα, όπου το σύνολο των σκέψεων, τάσεων και πράξεων ενός ατόμου στην τωρινή ζωή του, επηρεάζουν όλες τις επόμενες αλλά και αντίστοιχα, επηρεάζονται από αυτές των προηγούμενων ζωών του. Οπότε, οι προηγούμενες ζωές μας θα μπορούσαν να επηρεάζουν την τωρινή μας, ακόμα και αν βρισκόμαστε σε μια κατάσταση αδράνειας. Θα πρέπει λοιπόν να λαμβάνουμε αποφάσεις και να πράττουμε σκεφτόμενοι ότι αυτές θα μπορούσαν να επηρεάζουν όχι μόνο εμάς και τους γύρω μας στην τωρινή ζωή μας, αλλά εμάς και τους γύρω μας σε όλες τις επόμενες…

    Η αποδοχή καταστάσεων και η α(πα)λλαγή καθημερινών -βολικών ή τοξικών- μοτίβων είναι αναγκαία για την πρόοδο στο κυνήγι της ευτυχίας. Δεν είναι τυχαίο ότι οι συγκεκριμένες αντιλήψεις συνθέτουν και βασικά βήματα απεξάρτησης από τον αλκοολισμό.

    Θα ήθελα να συνεχίσω να μοιράζομαι, αλλά ξημέρωσε κι εγώ βρίσκομαι ακόμα εδώ προσπαθώντας να βάλω σε μια τάξη τις υπόλοιπες από τις σκέψεις μου.

    Ελπίζω σε συνέχεια, στο άμεσο μέλλον.

    Χρόνια πολλά και εύχομαι σε όλους ένα 2019 γεμάτο από υγεία, ευτυχία, πρόοδο και αφθονία.

    Υ.Γ.: I apologise for hijacking your comments section.

    Reply
    1. Pola Ιανουάριος 2, 2019 at 10:22 πμ

      Στέφανε καλή χρονιά με υγεία!Το σχόλιο σου με χαροποίησε πάρα μα πάρα πολύ και μπορώ να πω το διάβασα ξανά και ξανά γιατί είναι απλά υπέροχο (γέλασα πολύ και με το Υ.Γ. φυσικά χαχα). Καθυστέρησα λίγο να απαντήσω, γιατί είναι και οι γιορτινές μέρες βεβαίως βεβαίως, αν και δεν το χρησιμοποιώ σαν δικαιολογία -κακώς που δνε απάντησα νωρίτερα-αλλά είμαι εδώ να επανπρθώσω χαχα! Σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου και τα λόγια σου και όλο αυτό που προσφέρεις με αυτό το σχόλιο, που εμένα προσωπικά με ‘πήγε’ από τη μια σκέψη-σύνδεση στην επόμενη και με έκανε να θέλω να ανοίξω ολόκληρες κουβέντες (επιφυλάσσομαι χιχι). Επίσης χάρηκα πολύ για τις πολύ εύστοχες σκέψεις που έκανες διαβάζοντας το και πραγματικά τα είπες τόσο μα τόσο ωραία! Θα ευχηθώ μέσα στην χρονιά να είμαστε λίγο πιο κοντά σε αυτό που είπες, στο “να λαμβάνουμε αποφάσεις και να πράττουμε σκεφτόμενοι ότι αυτές θα μπορούσαν να επηρεάζουν όχι μόνο εμάς και τους γύρω μας στην τωρινή ζωή μας, αλλά εμάς και τους γύρω μας σε όλες τις επόμενες…”, δηλαδή πιο καθαρή σκέψη και δράση και άρα λίγο πιο κοντά σε προαπαιτούμενα για μια κάποια ευδαιμονία χιχι…Σε φιλώ και θα τα πούμε σύντομα και από κοντά ελπίζω!

      Reply
  2. St-εὖ-anos Ιανουάριος 3, 2019 at 8:16 μμ

    Πόλα καλή χρονιά και σε ‘σένα!

    Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια αλλά αν το ρολόι δεν με σταμάταγε, ακόμα θα μακρηγορούσα… Κι όπως σου έχω πει και στο παρελθόν, στο ελεύθερο γράψιμο καταλήγω να χάνομαι στις σκέψεις μου και να ξεφεύγω του θέματος! Σίγουρα μελλοντικά θα χρειαστώ την καθοδήγησή σου προς την συγγραφική εγκράτεια. Ελπίζω να μου την προσφέρεις χωρίς φειδώ.

    Η συνέχεια σύντομα από κοντά!

    Reply

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *