[piece of peace]

Ηρεμία-αυτή που όσο προσδιορίζουμε εμάς, τι θέλουμε, ποιες είναι οι ανάγκες μας, τόσο προσδιορίζεται και ξεκαθαρίζει.

Όσο προσδιορίζουμε όλα όσα θέλουν χρόνο- πολύ χρόνο ή λίγο ή ακόμη πιο λίγο ή πιο πολύ απ’όσο πίστευες, απ’όσο υπολόγιζες. Δεν υπολογίζονται οι διαδικασίες αυτές-κι αν πας να βιάσεις κάτι που έρχεται με τον καιρό του, θα το καταλάβεις με το μυαλό σου, ίσως πρώτα με το σώμα σου, αυτό πάντα δίνει τα σημάδια, πως δεν γίνεται-ακόμη.

Μπορείς όμως να το φροντίζεις για να μεγαλώνει ό,τι νέο φυτεύτηκε από κάτι προηγούμενο. Και όσο το κάνεις, να θυμάσαι πως δεν χρειαζόμαστε τίποτα το ιδανικό, δεν χρειάζεται να μην κάνεις λάθη, χρειαζόμαστε μόνο αλήθεια και αυθεντικότητα και αυτά είναι όταν μιλάμε και ακούμε με την καρδιά, πρώτα εμάς. Έτσι συνδεόμαστε- λέμε τις χαρές και τις λύπες μας, ανακαλύπτουμε αν ταιριάζουν οι τρόποι που ορίζουμε το τι φέρνει ηρεμία, χαρά, αφήνοντας χώρο στις διαφορετικές εμπειρίες.

Υπάρχουν τόσα να φοβόμαστε-και εσύ και εγώ και όλοι όσοι γνωρίζεις ή όχι.

Υπάρχουν τόσα που φοβόμαστε-και δεν θα αισθανόμαστε για αυτά ποτέ όσο έτοιμοι θα θέλαμε ή θα πιστεύαμε ότι πρέπει, αλλά δεν χρειάζεται.

Χρειάζεται μόνο να σε φροντίζεις, να αισθάνεσαι κάθε φορά “φροντισμένος-η”, ότι τώρα ξέρεις κάπως καλύτερα, ακούς τις ανάγκες σου αλλιώς, λες λίγο πιο εύκολα “αυτός/ή είμαι, πιάνεις λίγο πιο πολύ χώρο, τολμάς κάτι που ‘χες πει θα ‘κανες και δεν. Και κάθε φορά λίγο παραπάνω, με πισωγύρισμα ή όχι, άλλωστε δεν έχει τέλος, δημιουργείς επαναπροσδίοριζοντας συνεχώς τη δική σου ηρεμία-ξεμαθαίνοντας όλα όσα μεγάλωσες να πιστεύεις ότι θα στην προσφέρουν, μαθαίνοντας ότι είναι κάτι πολύτιμο, μοναδικό δικό σου. Μαθαίνεται η ηρεμία, μαθαίνεται και δημιουργείται όσο μαθαίνουμε τι έχει αξία για εμάς και για να συνυπάρχουμε με άλλους, όσο φροντίζουμε γι’αυτά και όσο τα επικοινωνούμε αποτελεσματικά-και μακάρι να μαθαίναμε τον τρόπο για αυτά από παιδιά.

Photo by Max van den Oetelaar on Unsplash

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *