4 βασικές δεξιότητες για υγιείς σχέσεις

Αν μπορώ να πω ότι έχω καταλάβει κάποια πράγματα για τις σχέσεις που δημιουργούμε με τους άλλους ανθρώπους, τότε ανάμεσα σε αυτά είναι και το γεγονός πως ο τρόπος που συνδεόμαστε με τους άλλους, ως και τα μέσα που χρησιμοποιούμε και οι ‘τεχνικές’ επικοινωνίας που έχουμε αναπτύξει, σχετίζονται φυσικά με ένα σωρό πράγματα, αλλά εν τέλει πολλά από αυτά έχουν να κάνουν με τον τρόπο που συνδεόμαστε με τον εαυτό μας. Σε άλλο ποστ μπορώ να θίξω και όλα όσα δεν έχω καταλάβει, αλλά τώρα που το σκέφτομαι μάλλον θα είναι πιο μακροσκελές ακόμη. Συνοπτικά, γιατί τεκμηριώνω και επιστημονικά τα λεγόμενά μου:

Και συνεχίζω λέγοντας πως το ‘ο άλλος θα σε σεβαστεί όσο σέβεσαι εσύ τον εαυτό σου’ και τα παρόμοια, μπορεί να ακούγεται κάπως κλισέ, και δεν είμαι των κλισέ, αλλά είμαι της άποψης ότι σε όλα ανακαλύπτεις μια αλήθεια και κάποια από αυτά έχουν βάσιμη και ισχυρή δόση από αυτήν.

Ένα ακόμη πράγμα στο οποίο δεν πολυπιστεύω είναι ότι οι υγιείς σχέσεις είναι μόνο θέμα τύχης ή χημείας και έτσι αυτός μπορεί να είναι ο λόγος που κάποιοι δημιουργούν αξιοζήλευτες σχέσεις και εσύ μπορεί να έχεις τον μαλακομαγνήτη (σόρυ, τα ποστ ξεφεύγουν λίγο από την επιστήμη καμιά φορά). Και αναφέρομαι σε οποιαδήποτε είδους σχέση.

Οι σχέσεις είναι σε μεγάλο βαθμό θέμα δεξιοτήτων και τα καλά νέα είναι ότι οι δεξιότητες καλλιεργούνται και αναπτύσσονται και πως σχεδόν τα πάντα μπορεί κανείς να τα δει από την οπτική της δεξιότητας. Τα κακά νέα είναι ότι υπάρχει πολύς κόσμος εκεί έξω όπου στον εγκέφαλό τους η περιοχή ‘shit you know’ καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος, κάτι που δυσκολεύει την κατάσταση, αν με νοείς και προχωράμε μαζί σε όλο αυτό.

Αλλά και αν όχι, δεν πειράζει, προχωράμε. Στις δεξιότητες, που παρεμπιπτόντως μιλάμε για δεξιότητες που είναι βασικές και χρήσιμες για τον σύγχρονο άνθρωπο γενικότερα, άρα φυσικά και για τις σχέσεις.

Φαντασία

Φαντασία όχι γιατί ‘βάλε φαντασία’ by Μαριάντα Πιερίδη (εδώ μπορείς και να με έχασες και δικαιολογημένα, οι συνειρμοί μου και το χιούμορ μου είναι ενίοτε περίεργα), αλλά γιατί είναι μια δεξιότητα που σχετίζεται με δημιουργικότητα και με την ικανότητα του να έχεις ιδέες, να μπορείς να ελίσσεσαι και να μετατρέπεις κάτι σε κάτι άλλο κλπ. Και όλα αυτά φυσικά δεν είναι χρήσιμα μόνο για κάποιον που για δικούς του λόγους έχει την ανάγκη και επιλέγει να επινοήσει κάποιο ψέμα για να βολευτεί κάπως σε κάποια σχέση του. Άλλωστε ο τύπος του ανθρώπου που θα έκανε κάτι τέτοιο με κακή πρόθεση, έχει μια πολύ καλή και ήδη ανεπτυγμένη δεξιότητα, που μάλλον απλά την ‘ξοδεύει’ με κακό τρόπο. Σιτ χάπενς.

Φαντασία γιατί η καθημερινότητα και οι ρυθμοί στους οποίους κινείται, απαιτεί το να κολλάμε λιγότερο σε ζητήματα που ούτως ή άλλως δεν είναι τόσο σημαντικά και να βρίσκουμε λύσεις άμεσα και αποτελεσματικά σε μικρά πράγματα, που όμως μπορεί να φέρουν μεγάλες εντάσεις.

Προσωπική ηρεμία και αυτοπροσδιορισμός

Τις πιο πετυχημένες και υγιείς σχέσεις τις έχω δει ανάμεσα σε ανθρώπους που έχουν κατακτήσει μια προσωπική ηρεμία και μια σιγουριά για κάποια πράγματα, ενώ πατάνε γερά στα πόδια τους ακόμη και αν αυτά για τα οποία δεν έχουν σιγουριά είναι ένα σωρό-που στην πραγματικότητα είναι, το γνωρίζουν, το διαχειρίζονται αποτελεσματικά. Είναι με λίγα λόγια άτομα συγκροτημένα, που βασίζονται κυρίως στον εαυτό τους και προσδιορίζουν την αξία τους μέσα από τα όσα κάνουν και πιστεύουν οι ίδιοι και όχι μέσα από το τι πιστεύουν οι άλλοι για αυτούς.

Η ανασφάλεια σε κάνει να αναζητάς σε άλλους την αποδοχή που δεν δείχνεις εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου και αυτό φέρνει τις σχέσεις σε πολύ, πολύ δύσκολη θέση. Από την άλλη, οι σχέσεις είναι ένα είδους μοίρασμα της αλήθειας του καθενός, κάτι που σημαίνει ότι για να σταθείς σε μια σχέση και να είναι αυτή υγιής, χρειάζεται να (ανα)γνωρίζεις όλα όσα ταιριάζουν σε εσένα και  είναι ‘εσύ’ και κυρίως, να μην τα ‘φοβάσαι’, να μην φοβάσαι ότι θα κριθείς για αυτά, που θα πει κυρίως να γνωρίζεις να τα υπερασπιστείς. Όλο αυτό βέβαια θα μπορούσε να είναι ένα ολόκληρο ξεχωριστό ποστ, αλλά πάμε παρακάτω.

Το πνεύμα της ‘ομάδας’

Ναι και ναι και χίλια ναι, γιατί η σχέση είναι μια μικρή ομάδα. Είτε πρόκειται για σχέσεις με συναδέλφους, είτε πρόκειται για οικογένεια ή για συντροφική σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων, για φιλικές σχέσεις κλπ., η νοοτροπία ότι ‘είμαστε’ και όχι απλά ‘είμαι’, είναι αυτή που κάνει όλη την διαφορά. Αυτή που θα κάνει κάποιον συμβιβασμό να έρθει με φυσικό τρόπο και να μην είναι πια ‘συμβιβασμός’ αλλά κάτι σαν μια αμοιβαία συμφωνία που εμπεριέχει τον σεβασμό του ενός για τον άλλον και αυτή που θα κάνει κάποιον να αναγνωρίζει τις ανάγκες των υπόλοιπων μελών της ομάδας (όσα και όποια και αν είναι αυτά) και ακόμη και πολλές φορές να ανταποκρίνεται σε αυτές χωρίς να χρειαστεί καν να εκφραστούν.

Γιατί είναι ένα θέμα το να φτάνει μια σχέση σε δύσκολο σημείο επειδή ακριβώς υπάρχουν καταπιεσμένες ανάγκες που ακόμη και αν έχουν εκφραστεί, πέφτουν σε τοίχο. Σιτ χάπενς. Εγκέν εντ εγκέν. Ένα άλλο θέμα βέβαια είναι και το παρακάτω:

Επικοινωνία και επίλυση προβλημάτων

Το να μην εκφράζονται καν οι ανάγκες και να περιμένει κάποιος ή να θεωρεί δεδομένο ότι ο άλλος θα πρέπει να τις καταλάβει ή να τις υποθέσει γιατί απλά…έτσι. Ή γιατί είναι απλά κάτι που θα έκανε ο ίδιος. Ο άλλος όμως δεν είναι εσύ, ούτε θα έπρεπε να είναι, ούτε να υπάρχει η απαίτηση να είναι. Και αντίστροφα. Ο καθένας αντιλαμβάνεται το κάθε τι με τον δικό του τρόπο και μέσα από δικά του φίλτρα και για αυτό ακριβώς οι σχέσεις είναι σαν να χτίζεις συνεχώς γέφυρες επικοινωνίας ανάμεσα σε (με πολλούς τρόπους) διαφορετικούς κόσμους ή το να βρίσκεις τα κοινά σημεία επαφής. Και κυρίως, το να τα ενισχύεις συνεχώς όλα αυτά, με φαντασία, με αυτοκυριαρχία και ηρεμία και με πνεύμα συλλογικότητας και με ένα σωρό άλλα.

Και αν όλα αυτά φαίνονται too much ή πολύ πολύπλοκα ή τρομακτικά, τότε ίσως απλά τελικά το μόνο που χρειάζεται να είναι μια καλλιέργεια δεξιοτήτων σαν τις παραπάνω, και αυτής της ‘επίλυσης των προβλημάτων’, που ξεκινά από το τι ορίζει και τι επιλέγει ο καθένας να δει ως ‘πρόβλημα’. Εννοώ ας χαλαρώσουμε, οι σχέσεις, όχι, δεν είναι πυρηνική φυσική, ούτε είναι φυσιολογικό να ‘νιώθονται’ έτσι. Οι σχέσεις ρέουν, αλλιώς, ε ξέρεις τώρα, σιτ χάπεν-ντ εγκέν, προχώρα παρακάτω, δεν είναι για σένα και ταυτόχρονα κάτι από σένα ζητά την προσοχή σου.

Το σίγουρο είναι η οπτική παίζει πολύ σημαντικό ρόλο και ότι καλλιεργώντας τις δεξιότητές μας, αλλάζουμε την οπτική μας με τρόπο ώστε ό,τι είδες στην παραπάνω εικόνα (‘Shit you know’ ) να μεγαλώνει λίγο, τόσο δα παραπάνω ώστε να περιλαμβάνει και λίγο παραπάνω εμάς, τον άλλον, τον κόσμο, το σύμπαν μιας και έχω και το επιστημονικό ντοκουμέντο, και γενικά κατάλαβες. Ή απλά ανέβασα άλλο ένα τρελοπόστ :).

Photo by Shane Rounce on Unsplash

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *