Dark Light

Random thoughts #1

Random thoughts #1

Μείνε όσο μπορείς παιδί. Κράτα την καρδιά σου ανοιχτή. Ίσως, και όσο μπορείς. Απλά κράτα το στο μυαλό σου κάτι με το οποίο μπορείς να πειραματιστείς, με διαφορετικούς τρόπους.

Όχι απαραίτητα προσπαθώντας να κάνεις ή να καταλάβεις κάτι. Πόσο μάλλον κάτι για το οποιο από μέσα σου λες “μα αυτό είναι το ‘σωστό’ (τι θα πει σωστό;🥲). Αλλά ούτε και κάτι για το οποίο νιώθεις ότι “αυτό είναι” αλλά δεν το θες για κάποιο λόγο- όχι έτσι, όχι τώρα. Σαν να το αρνείσαι για την ώρα-το έχεις νιώσει; Καλώς. Ας μείνει εκεί για την ώρα- ο,τι στρες-φρι, μας κάνει 😅.

Έχεις φορές που να έχεις κουραστεί πολύ για να κάνεις ή να καταλάβεις το οτιδήποτε; Ή που να έχεις βαρεθεί φράσεις όπως “let go”, “ζήσε το τώρα” κλπ.;

Τίποτα λάθος σε όλα αυτά, στις φράσεις. Απλά αν παγιδευόμαστε σε πράγματα που δεν μας ταιριάζουν ή εκφράζουν σε μια δεδομένη φάση ή καθόλου, είναι σαν να χάνουμε την αίσθηση του να ‘είμαστε’ απλοί και απλά, όπως είμαστε. Νιώθουμε αποσυνδεδεμένοι από τον εαυτό μας, από ό,τι βιώνουμε, από την αλήθεια μας. Όποια και να είναι αυτή. Ίσως να είναι πιο καλά να αποφύγεις να της βάλεις ταμπέλα. Ή το να την αποδεχτείς με έναν τρόπο που το κάνουν άλλοι. Μπορείς να εξερευνήσεις ποιος είναι ο δικός σου τρόπος. Μπορείς να νιώθεις ό,τι νιώθεις και όπως, ενώ ακούς τους άλλους, συλλεγεις τις πληροφορίες και εμπειρίες που θες και ταυτόχρονα να μένεις ανοιχτός και περίεργος, σαν παιδί.

Γίνονται ταυτόχρονα. Να νιώθεις και έτσι και αλλιώς. Στον ίδιο χρόνο. Και χώρο. Για να μεγαλώσει οτιδήποτε, για να μεταμορφωθεί σε κάτι άλλο, χρειάζεται χώρο και χρόνο. Αυτά τα 2 επιτρέπουν να νιώθουμε όπως το χρειαζόμαστε. Και έπειτα κάτι συμβαίνει, κάτι διαφορετικό δημιουργείται από εμάς, για εμάς. Και τότε είναι έτοιμο πραγματικα να μοιραστεί. Όταν είναι, ξέρεις. Όσο φυσικά ξέρουν τα παιδιά.
Υ.γ. ταλαίπα το σέσιον.

Εμφάνιση Σχολίων (0)

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.

Scroll To Top