Ένα μήνυμα λίγο πριν την εκπνοή του 2016

Στο τέλος του 2016, με πιάνει και κάνω διάφορες σκέψεις για όσα μου άφησε, για όσα μου πήρε και κυρίως για όσα με δίδαξε αυτό το έτος, το οποίο με παίδεψε. Αρκετά, για διάφορους λόγους! Ένας πολύ ουσιαστικός όμως, για τον οποίο πλήρωσα πολύ ακριβό τίμημα, είναι ο εξής: παραμέλησα τον εαυτό μου.

Όχι να τον παραμέλησα εξωτερικά, αλλά εννοώ οποτεδήποτε παραμέλησα τις ψυχικές μου ανάγκες και αγνόησα οτιδήποτε προσπαθούσε να μου πει η διαίσθησή μου ή το σώμα μου.

Οποτεδήποτε παραμέρισα εμένα παντελώς στην άκρη, προσπαθώντας να ικανοποιήσω και να εξυπηρετήσω όλες τις συνθήκες έξω από μένα, αλλά καθόλου αυτές που υπήρχαν και δημιουργούνταν μέσα μου. Χωρίς να παρατηρώ με γνήσια προσοχή τα συναισθήματά μου ή συνολικά τον εαυτό μου, παρά κυρίως ό,τι συνέβαινε έξω από αυτόν.

Ακούγεται ‘απλό’ όλο αυτό ή κάπως ασήμαντος λόγος;

Ίσως. Ίσως κάποιος να περίμενε να ακούσει κάτι πιο συγκεκριμένο ή κάτι διαφορετικό, πιο ‘δραματικό’. Ωστόσο αυτό με οδήγησε σταδιακά στις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετώπισα ποτέ ως τώρα. Και υπήρξαν πολλές στιγμές κόλαση, αλλά μπορώ να πω με σιγουριά ότι στάθηκα τυχερή μέσα σε αυτό το έτος (το’πα, αχ πόσο δεν πίστευα ότι θα το θεωρούσα και ‘τυχερό’ έτος)!

Στο τέλος αυτής της χρονιάς λοιπόν, το πιο σημαντικό μήνυμα που θα μπορούσα να μεταφέρω είναι αυτό:

Επένδυσε στον εαυτό σου. Επαναπροσδιόρισε τη σχέση σου με αυτόν. Ψάξτον, παρατήρησέ τον, αγάπησέ τον. ‘Μάθε τα μαθήματα σου’. Καθόλου απλό.

Φρόντισε τον εαυτό σου. Ολοκληρωτικά, ουσιαστικά, με λόγια και με πράξεις. Δεν εννοώ κοιμήσου παραπάνω ώρες, φάε πιο σωστά ή κοιτάξου στον καθρέφτη και πες έναν καλό λόγο σε σένα. Και αυτά καλά είναι και γιατί όχι;

Φρόντισε την ψυχή σου και το σώμα σου, αναγνώρισε και δέξου τους πόνους, τις ατέλειες σου και συμφιλιώσου με ό,τι είσαι και ό,τι υπάρχει.

Δεν είσαι εκείνο το έργο που μπορεί να παίζεται στο μυαλό σου ξανά και ξανά. Και αν υπάρχει μια ευκαιρία να δεις τι παραπάνω υπάρχει πέρα από αυτό, αυτή η ευκαιρία είναι μόνο τώρα. Όχι αύριο, όχι με τη νέα χρονιά, ΤΩΡΑ.

Για το τέλος ένα αγαπημένο τραγούδι (από παιδική ταινία ναι, αλλά νομίζω συμφωνείτε μαζί μου, είναι τέλειο :P) για καλή -χριστουγεννιάτικη- διάθεση και για όσα λέει: let it go and rise! 🙂

Image: Taken from instagram @conscious_community

 

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *