Πώς το κάνουν αυτό;
What's new?
Καλώς την εποχή που συναντάς παντού υπέροχες κολοκύθες. Στους πάγκους της λαϊκής, στο σούπερ μάρκετ, στα βίντεο και τα ριλς με θέμα το Χάλοουιν. Και εδώ, σε φανταστική γκαλέτ με ανθότυρο, φέτα…
Dark
Light
![Ακολουθούν εικόνες, μια ιστορία με ήχο από κουδούνια, και άλλη μια με μυρωδιά σπιτικού φαγητού
"Yan Tan Tethera'. Πρόσφατα διάβασα για αυτό. Το yan yan tethera ήταν ένα αρχαίο κελτικό σύστημα καταμέτρησης σε ομάδες των 20.
Οι βοσκοί της Βρετανίας το μετέτρεψαν σε ένα ρυθμικό, ομοιοκατάληκτο τραγούδι για να ελέγχουν τα κοπάδια τους. Μόλις το μέτρημα έφτανε στο 20 ('jiggit') οι βοσκοί σταματούσαν, μετακινούσαν ένα δάχτυλο πάνω στη γκλίτσα τους, έβαζαν μια πέτρα στην τσέπη τους ή έκαναν μια χαραγή για να σημαδέψουν την πρώτη 20άδα, και ξεκινούσαν πάλι από την αρχή.
Η ρυθμική επανάληψη του συστήματος αποτυπωνόταν στο μυαλό τους, ενώ κάπως στο τελείωμα της ημέρας έφερνε και αυτή την ανακούφιση πως "οκ, τα μέτρησα, όλα εδώ είναι, αύριο πάλι". Ίσως και να συνεχίζαν να τα μετράνε νοητά το βράδυ για να αποκοιμηθούν, πάντως με ανακούφιση της σκέψης ο ύπνος είναι πιο ήρεμος.
Υπάρχει και η θεωρία (ανάμεσα σε κάποιες ακόμα) πως από αυτό το σύστημα καταμέτρησης προέκυψαν και παιδικά νανουρίσματα όπως το "Hickory, Dickory, Dock", σαν παράφραση από τις λέξεις Hevera (8), Devera (9) και Dick (10).
Ο κ. Ναπολέων [ταβέρνα Άκανθος, Καλαρίτες] σε βλέπει και σε χαιρετά σαν να γνωρίζεστε από παλιά. Καθώς παραγγέλναμε, πετάξαμε ανάμεσα στα φαγητά και για νερό. Για λίγο ήταν σαν να μην καταλάβαινε γιατί να αναφέρουμε το πιο αυτονόητο πράγμα- "Ε νερό θα φέρω".
Τα φαγητά τα σημείωνε στο χαρτί. Κάθισε μαζί μας και το ακούμπησε πάνω στο τραπέζι. Καθόμουν απέναντι του και έβλεπα τις λέξεις να σχηματίζονται από την ανάποδη. Η πρώτη παραγγελία ξεκινά με 'χ' καθαρό και τα υπόλοιπα γράμματα όσο προχωρούσε η λέξη τραβιώνται και ανοίγουν. Λες και δεν έγραφε και ζωγράφιζε γραμμές βουνοκορφών που αν μίλαγαν θα έβγαζαν τέλειο νόημα. Λες και σε αυτά τα χωμένα στα βουνά μέρη ήταν όλη η ζωή γύρω από αυτά. Το πως ανέβλυζαν τα νερά από τα βουνά ήταν το πως ανασαίνονταν οι λέξεις, ή γράφονταν. Όλοι οι τρόποι να μιλάνε αυτά τα μέρη είχαν μια ίδια προφορά, μια γλώσσα δική τους. Ένιωθες πως αν μπορούσες να γυρίσεις πίσω στο χρόνο και να δεις τους κτιστάδες να δημιουργούν, τα σώματά τους θα είχαν από αυτή τη γλώσσα.
Χ για χοιρινό κοκκινιστό με τηγανητή πατάτα. Όπως το φαντάζεσαι, να λιώνει στο πηρούν](https://theeudemonia.com/wp-content/plugins/instagram-feed/img/placeholder.png)
© Copyright 2024 - All Rights Reserved. Δημιουργήθηκε από τον Παναγιώτη Σακαλάκη.